ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Αρθρα

Δελτια Τυπου

Ανακοινωσεις

Εκδηλωσεις

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης-Αθάνατος

23 Μαΐου 2006! ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!! Αθάνατος!!

Σαν σήμερα 23 Μαΐου, ημέρα Τρίτη πριν 12 χρόνια στις 12.06 το μεσημέρι, δύο μαχητικά F16C block 52+ της 115 Π.Μ. στη Σούδα, λαμβάνουν διαταγή από το Εθνικό Κέντρο Αεροπορικών Επιχειρήσεων να απογειωθούν και να κατευθυνθούν στην περιοχή της Καρπάθου, προς αναγνώριση τουρκικού σχηματισμού αεροσκαφών. Την ώρα κατά την οποία απογειώνονται τα δύο αεροσκάφη της Πολεμικής μας Αεροπορίας, με Νο1 τον Σμηναγό Κωνσταντίνο Ηλιάκη και Νο2 τον Υποσμηναγό Πρόδρομο Κολτσίκογλου, ο τουρκικός σχηματισμός βρίσκεται 40 ναυτικά μίλια βόρεια-βορειοανατολικά της Ρόδου, εντός του FIR Αθηνών. 

Ο τουρκικός σχηματισμός είχε απογειωθεί από το αεροδρόμιο Νταλαμάν, κοντά στην Αλικαρνασσό. Τα ραντάρ της Κρήτης είχαν από την προηγούμενη εντοπίσει τη μεταστάθμευση των συγκεκριμένων τουρκικών αεροσκαφών στην αεροπορική βάση απέναντι από τη Ρόδο. Σκοπός της συγκεκριμένης αποστολής, ήταν η αεροφωτογράφηση της ανατολικής Κρήτης, όπου και είναι αναπτυγμένο το αντιαεροπορικό σύστημα S300 PMU1. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβανόταν από την τουρκική πολεμική αεροπορία σε μηνιαία βάση. Την ίδια χρονική στιγμή, σε απόσταση 10,5 ν.μ. βορειοανατολικά του Αιγαίου επιχειρούσε η τουρκική φρεγάτα F250 Muavenet τύπου Knox, η οποία διέθετε και ελικόπτερο τύπου ΑΒ-212.

Στις 12.40 σε απόσταση 8 ν.μ. ανατολικά της Καρπάθου, σε ύψος 27.000 ποδών και εντός του ελληνικού εναέριου χώρου, ο Σμηναγός Ηλιάκης διαπιστώνει πως το αεροφωτογραφικό ακολουθείται σε απόσταση 7ν.μ. από δύο οπλισμένα μαχητικά. Το 3ο Κέντρο Ελέγχου Περιοχής δίνει εντολή στον Ηλιάκη να προσεγγίσει, προκειμένου να διαπιστωθεί το είδος του ατρακτιδίου αναγνώρισης, το οποίο φέρει το αεροφωτογραφικό RF-4E. Αυτό πράττει ο Έλληνας πιλότος, γεγονός που αναγκάζει τους Τούρκους να προβούν σε επικίνδυνους ελιγμούς.

Ένα εκ των δύο τουρκικών μαχητικών εγκαταλείπει τον σχηματισμό. Το τουρκικό F16 με χειριστή τον Halil Ibrahim Ozdemir έρχεται πίσω από τον Ηλιάκη και τον εγκλωβίζει, ενώ το έτερο ελληνικό F16, παίρνει θέση πίσω από τον Τούρκο. Ο Τούρκος πιλότος καλεί τον Ηλιάκη να απομακρυνθεί, ο Έλληνας Σμηναγός όμως αρνείται. Ο Τούρκος πιλότος μιλά συνθηματικά με τους δύο συμπατριώτες του και εξαπολύσει πύραυλο ΑΙΜ-9 Sidewinder ενώ και τα τρία τουρκικά αεροσκάφη σκορπίζουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Ο πύραυλος πλήττει το αεροσκάφος του Ηλιάκη, το οποίο και εκρήγνυται. Ο Υποσμηναγός Κολτσίκογλου εξαπολύει πύραυλο κατά του τουρκικού μαχητικού που έχει πλήξει τον Ηλιάκη, πύραυλος που βρίσκει το ακροπτερύγιο του τουρκικού F16, καταρρίπτοντάς το. Παρά ταύτα, ο ελιγμός του τούρκου πιλότου, του έχει δώσει τα απαραίτητα δευτερόλεπτα ώστε να προλάβει να εγκαταλείψει το αεροσκάφος του, χρησιμοποιώντας το αυτόματο σύστημα εκτίναξης.

Για περίπου 30 λεπτά Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονταν στα πρόθυρα της σύρραξης. Στο ΓΕΕΘΑ, στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας, στην 1η Στρατιά, στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας, στο Λιμενικό Σώμα και στην ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικού και Νήσων είχε ηχήσει κόκκινος συναγερμός.

Ήταν καλά σχεδιασμένη τακτική από τους αιμοσταγείς τούρκους η οποία δυστυχώς για το έθνος μας, πέρα από τον χαμό του Σμηναγού, οδήγησε σε άλλη μια γκρίζα ζώνη στο Αιγαίο με τα όσα επακολούθησαν αμέσως μετά.

Ως Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ – Κ.Ε.Σ. εγείρουμε για ακόμη μία φορά πως οι αφιλότιμοι και ανελλήνιστοι πολιτικοί «μας» δυστυχώς συνεχίζουν να εμπαίζουν τον ελληνικό λαό και να συρρικνώνουν τα κυριαρχικά του δικαιώματα, καθιστώντας τον συμμέτοχο σε αυτά που ήδη του ανήκουν και για τα οποία έχει καταβάλλει βαρύ φόρο αίματος για να τα ελευθερώσει, αλλά και για να τα κρατά ελεύθερα. Η υποχωρητικότητα τους έναντι των παραλόγων και ανιστόρητων διεκδικήσεων των γειτόνων μας και όχι μόνον, δεν έχει όρια. Έχει όμως όρια η ανοχή και η υπομονή των Ελλήνων.

Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

19η Μαϊου: Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

ΑΜΕΣΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ

«Οι Τούρκοι μου οφείλουν μια πολύ μεγάλη, πραγματικά μεγάλη συγγνώμη. Ούτε καν μια μικρή συγγνώμη, αλλά μια μεγάλη συγγνώμη, που πήραν μακριά μου όλους όσους αγαπούσα. Ό,τι είχα...»
(90χρονη Ελληνίδα του Πόντου)

Συμπληρώνονται σήμερα 99 χρόνια από το ξεριζωμό και τη  γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και θεωρώντας ότι η λήθη αποτελεί την μεγαλύτερη ύβρη στην ιστορία, οφείλουμε να επαναφέρουμε στις μνήμες μας τα τραγικά γεγονότα της δεύτερης δεκαετίας του 20ού αι. Τα εγκλήματα της Τουρκίας εις βάρος των ελληνικών και χριστιανικών πληθυσμών της περιοχής ξεκίνησαν από το 1914 με τις διώξεις των Ελλήνων της Ιωνίας και της Θράκης, προχώρησαν το 1915 με τη γενοκτονία των Αρμενίων και αιματόβαψαν το βάρβαρο κύκλο των πληθυσμιακών εξοντώσεων το 1916 με τον Πόντο. 

Ο μαρτυρικός Γολγοθάς των Ελλήνων του Πόντου ξεκίνησε την πρώτη του φάση με την επιστράτευση ανδρών -ηλικίας 15 μέχρι 45- και την αποστολή αυτών στα Τάγματα Εργασίας («Αmele Taburu»). Αξίζει να σημειωθεί ότι τα Τάγματα Εργασίας θεωρήθηκαν τότε, σε διεθνές επίπεδο, ως η πιο μεθοδευμένη μαζική εξόντωση πληθυσμού στην ανθρωπότητα. Έτσι, ουσιαστικά, ήταν η ευκαιρία για τις εξαγριωμένες ορδές των Τούρκων να επιτεθούν στα απομονωμένα ελληνικά χωριά, λεηλατώντας, κλέβοντας, σκοτώνοντας και αρπάζοντας γυναίκες νεαρής ηλικίας. Άλλωστε, από έγγραφα της εποχής θεωρείται πλέον γνωστή «η βουλιμία των Τούρκων για την πλούσια ελληνική περιουσία». Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησαν κατά των Ελλήνων του Πόντου, όπως οι εκτοπίσεις μέσα στο χειμώνα  που εκρίζωσαν ολόκληρες οικογένειες και οι ειδικοί «λουτρώνες», εκτός από πρωτοφανείς, δημιούργησαν τέτοια ένταση και έκταση αθλιότητας που οδήγησαν αρκετούς από τους συμμάχους των Τούρκων να παραθέσουν τις αντιρρήσεις τους.

Η ηθικά ειδεχθής δολοφονία του Ποντιακού Ελληνισμού ολοκληρώθηκε επί Μουσταφά Κεμάλ με το κίνημα των Νεοτούρκων και τη ληστοσυμμορία των Τσετών. Κύριο μέλημά τους αποτέλεσε η κάθαρση της Μικράς Ασίας από τις διάφορες εθνότητες και ο πλήρης έλεγχος της περιοχής από τους «εκδημοκρατισμένους» Νεότουρκους. Τα σχέδια για αφανισμό των Ελλήνων ολοκληρώθηκαν στις 19 Μαϊου 1919 όταν ο Κεμάλ αποβιβάστηκε στην Σαμψούντα και διέταξε τους Τσέτες για την τελική εξόντωση και εθνολογική κάθαραση των περιοχών. Μετά και το 1922 με την καταστροφή της Σμύρνης ο αριθμός των θυμάτων κατέγραφε 353.000 δολοφονημένους Έλληνες.

Ο Ελληνισμός του Πόντου αποτέλεσε ένα από τα πλέον ζωντανά τμήματα της οικουμενικής διάστασης και δυναμικής του Έθνους με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του στα ήθη και στα έθιμα. Όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες οφείλουμε να τιμήσουμε με ευλάβεια και σεβασμό τα θύματα της γενοκτονίας εάν θέλουμε να διατηρήσουμε τον εθνικό αυτοσεβασμό και την συλλογική μας αξιοπρέπεια. Απαιτούμε, πρωτίστως, την άμεση διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας και την ποινικοποίηση της Τουρκίας. Επίσης, χαιρετίζουμε όσες χώρες και κοινοβούλια έχουν αναγνωρίσει τα γεγονότα, με πιο πρόσφατη την Ολομέλεια της Εθνοσυνέλευσης της Δημοκρατίας της Αρμενίας (24η Μαρτίου 2015).

Ως Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ. υπερασπιζόμαστε ακράδαντα ότι η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου πρέπει να αποτελέσει αναπόσπαστο τμήμα της διδακτέας σχολικής ύλης. Παρά την αδικαιολόγητη, σε ιστορικά πλαίσια, αχλή που χαρακτηρίζει τους πλείστους σημερινούς νεο-Έλληνες και αρκετούς από τους δουλοπρεπείς πολιτικούς μας, θεωρούμε ντροπιαστικό να απουσιάζει ένα τέτοιο ιστορικό γεγονός από τα σχολικά εγχειρίδια. Παράλληλα, καταδικάζουμε την συμπεριφορά όλων αυτών που -εκουσίως- αγνοώντας τα ιστορικά γεγονότα, φαίνονται αμετανόητοι εθνομηδενιστές, είτε χαρακτηρίζοντας τις σφαγές και τον πυρπολισμό της Σμύρνης το ’22 ως «συνωστισμό στην προκυμαία», είτε απουσιάζοντας από το ελληνικό κοινοβούλιο κατά την μονόλεπτη σιγή που πραγματοποιήθηκε ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού στους χιλιάδες νεκρούς του Πόντου.

Οι πληγές που ενσαρκώνει το ελληνικό έθνος στην αιματοβαμένη ιστορία του δεν έχουν επουλωθεί ακόμη. Δεν μποροούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι η Τουρκία αρνείται διεθνώς τα εγκλήματά της και την ίδια ώρα οι δικοί μας πολιτικοί, είτε χορεύοντας ζεϊμπέκικα, είτε παραγράφοντας την ιστορική αλήθεια στα σχολικά εγχειρίδια, είτε αγνοώντας τις παραβιάσεις που γίνονται καθημερινά σε Θράκη, Αιγαίο και Κύπρο, την αφήνουν ατιμώρητη, επιτρέποντάς της μάλιστα να διεκδικεί με άπλετη ευκολία το ρόλο της περιφερειακής δύναμης της περιοχής. Η ιστορική και η εθνική μνήμη δεν θα θυσιαστούν ποτέ στο βωμό των συμφερόντων και των σκοπιμοτήτων. Πλέον, αποτελούν βασικό όρο της επιβίωσης του έθνους μας...

Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

Αυτό ήταν μόνο η αρχή - Eκλογές ΕΦΕΚ Αθήνας 13/05/2018


13η Μαΐου 2018. Η μέρα που ο κάθε εθνικά σκεπτόμενος Έλληνας της Κύπρου πίστεψε περισσότερο από ποτέ στο μέλλον του τόπου. Το ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ στις εκλογές της Κυριακής έλαβε το 31.4% των συνολικών ψήφων και 3 έδρες στο σύλλογο της ΕΦΕΚ Αθήνας. Η αυτόνομη αντιομοσπονδιακή νεολαία της Αθήνας έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης προς το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα. Το ποτάμι της αυτονομίας παρασέρνει στο πέρασμά του κάθε κομματικό κατακάθι, κάθε ανθελληνικό μίασμα και κάθε υποταγμένο νεοραγιά.
315 φοιτητές βροντοφώναξαν πως οι κομματικοί υπάλληλοι δεν έχουν θέση στην ΕΦΕΚ. 315 φοιτητές είπαν ΟΧΙ στο ξεπούλημα της κατεχόμενης μας γης. 315 φοιτητές ψήφισαν ΕΛΛΑΔΑ και όχι κόμμα.
Ως ΕΚΦ ΔΡΑΣΙΣ- ΚΕΣ θέλουμε να ευχαριστήσουμε ξεχωριστά τον κάθε φοιτητή που στάθηκε περήφανα στο πλευρό μας. Ενάντια στη μιζέρια των κομμάτων υψώνουμε το λάβαρο του αγώνα ψηλά. Το ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ θα συνεχίσει να πρωτοστατεί σε κάθε εθνικό κάλεσμα, όπως πράττει εδώ και μισό αιώνα. Η αντίσταση στο ξεπούλημα της ΔΔΟ είναι άμεση ανάγκη για τη διαφύλαξη του Ελληνισμού στην Κύπρο.
Ενωμένοι και περήφανοι ας σταθούμε στις επάλξεις του Αγώνα, μέχρι την τελική δικαίωση. Μέχρι η Κύπρος μας να αγαλλιάσει ελεύθερη στην αγκαλιά της Μάνας Ελλάδας.

ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ, ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ.

Η ΕΦΕΚ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΩΤΙΚΗ !

Περισσότερα ...

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

10 Μαΐου 1956: Καραολής και Δημητρίου - Οι πρώτοι της αγχόνης


Σαν σήμερα 10/05/1956 η Κύπρος παγώνει από το γδούπο της καταπακτής της αγχόνης. Απαγχονίζονται οι πρώτοι αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α. Δημητρίου Ανδρέας και Καραολής Μιχαλάκης.

Καραολής Μιχαλάκης
Γεννήθηκε στο Παλαιχώρι, της επαρχίας Λευκωσίας, στις 13 Φεβρουαρίου 1933.
Γονείς : Σάββας και Παναγιώτα Καραολή
Αδέλφια : Ανδρέας, Ελένη, Μαρούλα, Νίκη

Ο Μιχαλάκης Καραολής τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παλαιχωρίου και αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας. Ήταν κυβερνητικός υπάλληλος και εργαζόταν στο Τμήμα του Φόρου Εισοδήματος. Εντάχθηκε στις τάξεις της ΕΟΚΑ πριν από την 1η Απριλίου 1955, στην ομάδα του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη και προσέφερε ποικίλες υπηρεσίες στον αγώνα. Έλαβε μέρος στη διανομή της πρώτης προκήρυξης του Διγενή. Δούλεψε στο τμήμα πληροφοριών της Οργάνωσης, στη μεταφορά και απόκρυψη οπλισμού και ανέλαβε βομβιστικές επιθέσεις εναντίον του εχθρού σε καίρια σημεία της Λευκωσίας. Στη συνέχεια κατατάγηκε στην πρώτη ομάδα εκτελεστικού Λευκωσίας. Ως απόφοιτος της Αγγλικής Σχολής έκανε παρέα με αγγλόπαιδες, έπαιζε μαζί τους και δεν κινούσε σε κανένα την υποψία ότι ήταν μέλος της ΕΟΚΑ.

Στις 28 Αυγούστου 1955 ανέλαβε με το συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου την εκτέλεση του αστυνομικού Ηρόδοτου Πουλλή, στενού συνεργάτη των Άγγλων. Ο Παναγιώτου διέφυγε, ενώ ο Καραολής καταζητήθηκε και συνελήφθη, καθώς μεταφερόταν στην περιοχή Κερύνειας, για να ενωθεί με την ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου. Προσήχθη στο δικαστήριο και καταδικάστηκε σε θάνατο στις 28 Οκτωβρίου 1955, παρόλο που η σφαίρα που σκότωσε τον Πουλλή προερχόταν από το όπλο του Παναγιώτου. Και αυτό το γνώριζαν οι Άγγλοι.

Προσπάθειες για οργάνωση δραπέτευσής του, πριν την εκτέλεσή του, δεν τελεσφόρησαν και ο Μιχαλάκης Καραολής οδηγήθηκε στην αγχόνη μαζί με τον Ανδρέα Δημητρίου στις 10 Μαΐου 1956. Με τις εκτελέσεις αυτές ο νέος Άγγλος κυβερνήτης της Κύπρου Χάρντιγκ ήθελε να δείξει ότι η Βρετανία ήταν αποφασισμένη να διατηρήσει την κυριαρχία της στην Κύπρο, πατάσσοντας κάθε αντίσταση του Κυπριακού λαού.

Το ψυχικό σθένος και η ελληνική παλληκαριά που επέδειξαν οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, ανεβαίνοντας απτόητοι στο ικρίωμα της αγχόνης, ανύψωσε το γόητρο της ΕΟΚΑ και δημιούργησε ηρωικό προηγούμενο για τους αγωνιστές.

Δημητρίου Ανδρέας
Γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Μάμας, της επαρχίας Λεμεσού, στις 18 Σεπτεμβρίου 1934.
Γονείς : Δημήτρης και Ευδοκία Βασιλείου
Αδέλφια : Σάββας και Ελένη
Ετεροθαλή αδέλφια : Αγγέλα και Σούλα

Ο Ανδρέας Δημητρίου αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο Αγίου Μάμαντος και φοίτησε για τρία χρόνια στο Νυκτερινό Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Εργάστηκε αρχικά σε κατάστημα εκρηκτικών υλών και κυνηγετικών ειδών και αργότερα στον αγγλικό στρατό. Υπήρξε Γραμματέας της Συντεχνίας των Αχθοφόρων της ΣΕΚ στην Αμμόχωστο. Διακρινόταν για την εργατικότητα, την πρωτοβουλία και την ευσυνειδησία του. Εντάχθηκε από τους πρώτους στη δύναμη της ΕΟΚΑ και έδρασε με τις ομάδες Αμμοχώστου, επεκτείνοντας τη συμμετοχή του και στο εκτελεστικό.

Το μυαλό του συνεχώς μηχανευόταν τρόπους να αναπτύξει δραστηριότητα. Επιστέγασμα της δράσης του ήταν η αρπαγή των όπλων μέσα από τις στρατιωτικές αποθήκες του λιμανιού της Αμμοχώστου, στις αρχές Δεκεμβρίου 1955, αμέσως μετά την εκφόρτωσή τους και προτού μεταφερθούν και τακτοποιηθούν. Τα όπλα προωθήθηκαν σε διάφορες ανταρτικές ομάδες, οι οποίες μέχρι τότε ήταν εφοδιασμένες σχεδόν μόνο με κυνηγετικά. Ο Διγενής εξέφρασε την πλήρη ικανοποίησή του για τη δράση του αυτή.

Μετά από απόπειρά του να εκτελέσει τον Άγγλο πράκτορα Τέυλορ, τον οποίο και τραυμάτισε, ο Ανδρέας βρέθηκε αντιμέτωπος με ένοπλους στρατιώτες που φρουρούσαν τον Τέυλορ. Πρόταξε εναντίον τους το όπλο του, το οποίο όμως έπαθε εμπλοκή και οι στρατιώτες τον συνέλαβαν, αφού τον πλήγωσαν. Καταδικάστηκε σε θάνατο και μαζί με το Μιχαλάκη Καραολή ήταν οι πρώτοι που απαγχονίστηκαν.

"Το μόνο που λυπούμαι είναι που δεν θα προλάβω να δω την Κύπρο μας ελεύθερη", ήταν τα τελευταία του λόγια προς τη μάνα του, λίγες ώρες πριν από τον απαγχονισμό του. "Στο καλό, γιε μου και να έχεις θάρρος ως το τέλος", ήταν η απάντησή της.


Τόσο μικρό νησί και γέννησε τόσο μεγάλους ήρωες. Τόσο πολύ θάρρος και περισσή τόλμη. Δεν ήταν τυχαίο όμως. Τα παλληκάρια αυτά διψούσαν για αέρα Λευτεριάς, για εθνική δικαίωση. Σήμερα; Σε μια επίσης σκλαβωμένη πατρίδα, η πλειοψηφία του λαού δεν είναι άξια ούτε να κοιτάξει στα μάτια, τους ήρωες στα κάδρα τους που κοσμούν τα σχολεία μας.


Τότε οι αγωνιστές πέθαιναν για την Λευτεριά κι ας μην την γεύονταν στιγμή. Σήμερα, οι ηγέτες μας, ξεπουλούν χωρίς ντροπή τα Άγια Χώματά μας. Συνομιλούν με τον ίδιο τον κατακτητή και προσπαθούν με μανία να μας πείσουν, πως μέσω διαπραγματεύσεων και παζαρεμάτων θα… μας φέρουν την Ελευθερία και την Επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους. Προσπαθούν να κάνουν τον Καραολή και τον Δημητρίου να νιώθουν ντροπή για τους απογόνους τους. Αυτοί όμως δεν νιώθουν ντροπή. Έκαναν τα πάντα για την Κύπρο. Ντροπή πρέπει να νιώθουν οι πολιτικάντηδες αυτού του τόπου για τον εθνικό εξευτελισμό που μας προσφέρουν απλόχερα!

Γραφείο Τύπου
ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Προεκλογικό βίντεο 2016

Ένωση Κυπρίων Φοιτητών Αθήνας-Πειραιά ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.