ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Αρθρα

Δελτια Τυπου

Ανακοινωσεις

Εκδηλωσεις

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2019

Ο τραγικός θάνατος του υπολοχαγού Χαράλαμπου Χαραλάμπους


Η 5η Νοεμβρίου 2009 είναι μία από τις μελανές σελίδες της Εθνικής Φρουράς. Ένα μέλος της έπεσε εν ώρα καθήκοντος. Ο υπολοχαγός Χαράλαμπος (Πάμπος) Χαραλάμπους, 29 ετών τότε, έφυγε από τη ζωή τόσο ξαφνικά και αδόκητα βυθίζοντας στο πένθος τους γονείς, την αδελφή και τη σύζυγο του.
Ήταν πριν εννέα χρόνια,  αυτή την μέρα, στο φυλάκιο στην πρώτη γραμμή της Λευκωσίας, ακριβώς απέναντι από τους εισβολείς και τον προμαχώνα «Ρόκας», κοντά στην Πύλη Πάφου, στο γνωστό φυλάκιο της Cyta, όταν στις 10:50 το πρωί κατά την καταμέτρηση πολεμικού υλικού ακούστηκε μια εκκωφαντική έκρηξη στο χώρο των πυρομαχικών του φυλακίου.
Το κακό είχε ήδη γίνει και ο 29χρονος υπολοχαγός έπεσε νεκρός, ακρωτηριασμένος στα δυο του χέρια και με ένα βαθύ τραύμα στην καρδιά.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα  είχε στα χέρια του τη μοιραία οπλοβομβίδα όταν ακούστηκε ένα παράξενο κλικ στο εσωτερικό του χωνιού της. Κάτι σαν να όπλισε ο πυροκροτητής και η αντίστροφη μέτρηση άρχισε. Ο δόκιμος Αντρέας Χριστοδούλου στα 4 με 5 λεπτά που μεσολαβούν μόλις πρόλαβε να του πει «μήπως και εκραγεί, κύριε λοχαγέ». Έκανε τρία βήματα προς τα πίσω μαζί με άλλους δύο στρατιώτες την ίδια στιγμή που ο υπολοχαγός ίσως προσπαθούσε να κάνει κάτι. Σύμφωνα με ό,τι είπε στον πατέρα του Γιώργο Χριστοδούλου ο νεαρός δόκιμος, είδε τον υπολοχαγό να παίρνει τη χειροβομβίδα κοντά στο στήθος του και να την κρύβει με τα χέρια και το σώμα του. Είχε καταλάβει ότι η έκρηξη θα ακολουθούσε την επόμενη στιγμή και θέλησε να σώσει τους άλλους. Θέλησε να σώσει τα άλλα τρία παιδιά που ήταν μαζί του στο στενό και αποκλεισμένο χώρο των πυρομαχικών.
Ακολούθησε η έκρηξη και ο δόκιμος με τους δύο στρατιώτες βρέθηκαν εκτός του χώρου που πνίγηκε μέσα σε καπνούς σκόνες και θραύσματα. Ο δόκιμος γύρισε μετά από λίγα δευτερόλεπτα πίσω και βρήκε διαμελισμένο το λοχαγό του σε μια λίμνη αίματος, πεσμένο μπρούμυτα.

Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2019

29η OKTΩΒΡΙΟΥ – ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ



Η 29η Οκτωβρίου είναι ημέρα τιμής στους αγνοούμενους της βάρβαρης εισβολής όπως κηρύχτηκε από την βουλή το 2010. Είναι ημέρα μνήμης απέναντι στους εκατοντάδες (1619 πρίν τις ταυτοποιήσεις) συμπατριώτες μας που κατατάχθηκαν στον μακάβριο εκείνο κατάλογο των ανθρώπων που η τύχη τους δεν εξακριβώθηκε μετά το καλοκαίρι του 1974. Άλλοι ήταν στρατιώτες που αιχμαλωτίστηκαν, άλλοι ήταν άντρες άμαχοι, γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά… Ότι και να ήταν όμως ο καθένας, κάποιοι τους περίμεναν να γυρίσουν, κάποιοι τους περιμένουν ακόμη!

Με βάση διάφορες μαρτυρίες στον κατάλογο των αγνοουμένων υπήρχαν και 611 άτομα που ήταν άοπλοι πολίτες που είχαν συλληφθεί ενώ βρίσκονταν στα σπίτια τους ή σε μέρη όπου είχαν καταφύγει για να προφυλαχθούν από τις μάχες. Οι υπόλοιποι ήταν αιχμάλωτοι αγνοούμενοι που είτε συνελήφθησαν ως αιχμάλωτοι πολέμου και έστω και εάν περιλήφθησαν στον κατάλογο των απελευθερωθέντων δεν ελευθερώθηκαν ποτέ, είτε άτομα που αναγνωρίστηκαν σε φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στον τούρκικο τύπο αλλά οι κατοχικές αρχές δεν είχαν δώσει καμία πληροφορία για την τύχη τους, είτε πρόσωπα που αναγνωρίστηκαν από άλλα πρόσωπα που είχαν ελευθερωθεί αργότερα.

Τόσα χρόνια έχουν περάσει και η τύχη των περισσότερων από αυτούς δεν έχει εξακριβωθεί. Παρόλο που υπάρχουν πολλές αδιάσειστες μαρτυρίες και αποδείξεις ότι αρκετοί αγνοούμενοι βρίσκονταν στην ζωή και κρατούνταν από τον τουρκικό στρατό μετά το τέλος του πολέμου, η Τουρκία αρνήθηκε να συνεργαστεί για να εξακριβωθεί η τύχη αυτών των προσώπων. Έστω και εάν έγιναν εκκλήσεις από πολλούς διεθνείς οργανισμούς τίποτα δεν ήταν ικανό να ευαισθητοποιήσει τους αδιάλλακτους και απάνθρωπους βαρβάρους. Οι τούρκοι είναι λαός με ποινικό μητρώο και οι φωτογραφίες των αγνοουμένων θα είναι εκεί να το αποδεικνύουν για πάντα.

Μετά από τόσα χρόνια όλοι έχουμε υποχρέωση να θυμόμαστε! Οι βάρβαροι ασιάτες  δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο, δεν καταλαβαίνουν από ανθρώπινο πόνο και ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι χρέος όλων μας να είμαστε δίπλα από τις οικογένειες των αγνοουμένων και να καταδικάζουμε τον Αττίλα μέχρι να εξακριβωθεί η τύχη και του τελευταίου ανθρώπου από αυτό τον καταλόγου.

Ως Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ. ευχόμαστε ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των αγωνιστών και των αγνοούμενων που δεν ζουν. Ταυτόχρονα δεν θα σταματήσουμε να απαιτούμε να καταδικαστεί η απάνθρωπη τουρκία για τις πράξεις της αυτές, που είναι ενάντια στην οικουμενική διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ας γίνει επιτέλους μια ολοκληρωμένη διαδικασία για να εξακριβωθούν οι έρευνες που θέλουν κάποιους αγνοούμενους να είναι ζωντανοί. Ας διατηρεί την μνήμη των αγνοουμένων, η Ελληνική και κυπριακή πολιτεία σε εγρήγορση. Ίσως κάποιος από αυτούς να ΖΕΙ, ΙΣΩΣ!



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Το ΟΧΙ, ο Κατσίφας και οι ηρωομάρτυρες του Ελληνισμού



Θυμούμενοι τη σημερινή ημέρα έρχονται στο μυαλό μας ένδοξες εικόνες της Ιστορίας του Ελληνισμού. Το 1940, ο Εθνικός Κυβερνήτης της Ελλάδος, Ιωάννης Μεταξάς, όρθωσε το ανάστημα του απέναντι στις βλέψεις του Μπενίτο Μουσολίνι και αναφώνησε το ιστορικό ΟΧΙ. Έτσι, η Ελλάδα αντιστάθηκε και δοξάστηκε στα βουνά της Πίνδου εκδιώχνοντας τους βαρβάρους.

78 χρόνια μετά, ο Κωνσταντίνος Κατσίφας δολοφονείται άνανδρα από τις αλβανικές αρχές επειδή υψώνει στο χωριό του τη Γαλανόλευκη του σημαία για την επέτειο του ΟΧΙ. Μια θυσία που θύμησε σε όλους μας ότι "τον Έλληνα μόνο μια σφαίρα μπορεί να τον κάνει να λυγίσει". Κι ας σπιλώθηκε η μνήμη του Ήρωα από νενέκια σαν την Προοδευτική Αθήνας που σε συνεδρίες τον χαρακτήριζε ακραίο λόγω κάποιων φωτογραφιών του, χωρίς να φέρει αποδείξεις όταν της το ζητήσαμε.

Και με αφορμή αυτά, ζωντανεύουν μπροστά μας κι άλλοι μεγάλοι ηρωομάρτυρες του Ελληνισμού. Ευαγόρας Παλληκαρίδης, Γρηγόρης Αυξεντίου, Σολωμός Σολωμού, Τάσος Ισαάκ και τόσοι άλλοι. Χύθηκε τόσο αίμα για να περπατάμε ελεύθεροι και υπερήφανοι. Υπερήφανοι που ανήκουμε σε αυτό το Έθνος και ορκισμένοι να πολεμήσουμε όποιον βάλλει εναντίον του.

Συγκρίνοντας τα σύμβολα του Έθνους μας με όσους κυβερνούν τις τελευταίες δεκαετίες δεν μας μένει άλλη επιλογή από την αντίσταση. Αντίσταση σε κάθετι ανθελληνικό. Αντίσταση σε κάθε προδότη που ξεπουλά τη Γη μας. Αντίσταση και στο τέλος θα επικρατήσουμε.

«Μάνα, όταν δεις τα παιδιά μου…Να τους πεις ότι τελευταία φορά με είδες να φιλάω την εικόνα της Παναγίας…Μην κλαις ρε μάνα. Είσαι η Ελλάδα ρε μάνα. Για αυτήν πάω να πολεμήσω. Και θα νικήσω ρε μάνα. Ναι ,θα νικήσω..»




Γραφείο Τύπου      
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Γεώργιος Κάρυος - 28/10/1958



Σαν σήμερα, πριν 61 χρόνια, περνά στο πάνθεον των Ηρώων ο Γεώργιος Κάρυος.

Γεννήθηκε στο Αυγόρου, όπου και μεγάλωσε. Αν και ανάπηρος στο ένα του πόδι, υπήρξε ενεργό μέλος του Αγώνα, από τότε που ήταν στην Αθήνα και διακήρυττε τον πόθο του Ελληνισμού της Κύπρου για Ένωση με τη Μάνα Ελλάδα.

Συνελήφθη από τους Βρετανούς 2 φορές. Τη δεύτερη φορά, με αφορμή τον θάνατο του αδερφού του Αντρέα, στον Αχυρώνα Λιοπετρίου, δραπέτευσε και εντάχθηκε στον τομέα Μόρφου.

Δεκαπέντε ημέρες μετά, όταν περικυκλώθηκε το σπίτι του από Βρετανούς στρατιώτες, η ομάδα επιχείρησε έξοδο θανάτου. Εκεί, επιτέθηκε στους εχθρούς με το περίστροφό του κι αυτοί τον τραυμάτισαν και τον συνέλαβαν. Ξεψύχησε εννιά ημέρες μετά.

Τιμάμε τη μνήμη του ήρωα και στέλνουμε το μήνυμα πως ο Αγώνας του συνεχίζεται. Ας αντιχήσει στα αυτιά του κάθε ξεπουλημένου το μήνυμα της μητέρας των αδερφών Κάρυων, μετά και το θάνατο του Γεώργιου: "Κάθε σαράντα τζι έναν γιον, διώ εις την Πατρίδα τζι ελπίζω ότι σύντομα θα'ρθει Ελευθερία."




Γραφείο Τύπου      
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Προεκλογικό βίντεο 2016

Ένωση Κυπρίων Φοιτητών Αθήνας-Πειραιά ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.