ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Αρθρα

Δελτια Τυπου

Ανακοινωσεις

Εκδηλωσεις

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019

Η Σμύρνη μάνα καίγεται. Αύγουστος 1922


«Χαμένη γη και προσφυγιά, τα πόδια εδώ αλλού η καρδιά,
κομμάτια μου ψάχνω να βρω, να κάνω ρίζα να ξανασταθώ
και να φωνάξω με φωνή που να ματώσουν οι ουρανοί,
όλοι μας σφάζαν και μας πνίγανε μαζί,
Εγγλέζοι, Γάλλοι κι Αμερικανοί...»
(Ι. Καμπανέλλης, «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»)

Σύμπας ο Ελληνισμός, περί τα τέλη κάθε καλοκαιριού, φέρει στη μνήμη του τα ιστορικά γεγονότα των μηνών Αυγούστου και Σεπτεμβρίου του 1922 που εκδηλώθηκαν στην ιωνική γη της Μικράς Ασίας. Από τις πλέον θλιβερές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας αποτελούν η κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου και η ήττα του 1922, οι οποίες 97 χρόνια μετά μπορούν και συγκινούν τον κάθε Έλληνα.

Τον Αύγουστο του 1922 η Σμύρνη δεν θύμιζε επ’ ουδενί την «ροδογέλαστη βασίλισσα της Ιωνίας» όπως χαρακτηρίστηκε η πόλη από τους σύγχρονους Έλληνες λογοτέχνες. Χιλιάδες πρόσφυγες κατέκλυσαν τα μικρασιατικά στρώματά της με σκοπό τη φυγή προς την Ελλάδα, την ίδια ώρα που τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν στην πόλη. Ο Νουρεντίν πασάς παρέδωσε στον εξαγριωμένο τουρκικό όχλο τον Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο, ο οποίος έπειτα από φρικτά βασανιστήρια, μαζί με άλλα μέλη της δημογεροντίας, θανατώθηκε και σήμερα αποτελεί μια από τις πολλές ηρωικές μορφές που γέννησε η γη της πατρίδας μας. Το τέλος της Σμύρνης και του πληθυσμού της επήλθε με την πυρκαγιά  των Τσετών που τέθηκε σκόπιμα, έργο ως γνωστό εμπνευσμένο από τον Μουσταφά Κεμάλ.

Ο αναπόφευκτος θάνατος της Σμύρνης, η οποία μετατράπηκε σε τέφρα, κατεγράφη με την πυρπόλησή της, τις εν ψυχρώ δολοφονίες, τους βιασμούς, τις αιχμαλωσίες, καθώς και την απάνθρωπη αδιαφορία των Ξένων Δυνάμεων, πλοία των οποίων ήταν αγκυροβολημένα στο λιμάνι της Σμύρνης. Οι «πολιτισμένοι», εκ Δύσης, Σύμμαχοι όχι μόνο δεν θέλησαν να σώσουν κάποιο τουλάχιστον μέρος του χριστιανικού πληθυσμού αλλά κτυπούσαν και έπειτα πετούσαν στη θάλασσα όσους προσπαθούσαν να πιαστούν από τα «σωτήρια» πλοία.

Ίσως, τα πολεμικά γεγονότα όπως η οπισθοχώρηση του ελληνικού μετώπου, οι πολιτικές εξελίξεις όπως για παράδειγμα η εκλογική αναμέτρηση του 1920, η ολιγωρία και τα στρατηγικής φύσεως σφάλματα Ελλήνων πολιτικών και στρατιωτικών, λίγο να απασχολούν τον κάθε Έλληνα ξεχωριστά. Οι συνέπειες και η ιστορική αλήθεια, εντούτοις, της Μικρασιατικής καταστροφής οφείλουν να είναι γνωστές και να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της συλλογικής μνήμης του έθνους.

Κατά την κ. Ρεπούση η λεηλασία, ο ξεριζωμός και η προσφυγιά 1.500.000 εκατομμυρίου Ελλήνων εσωκλείονται στη φράση: «[...] Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα [...]» (Μαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ Δημοτικού, Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, Αθήνα, εκδ. ΟΕΔΒ, 2006, σελ. 100). Κατά τον ιστορικό Douglas Dakin, όπως ο ίδιος καταγράφει στο βιβλίο του «Η ενοποίηση της Ελλάδας»:

«Η Ελλάδα όμως σήκωσε το σταυρό του μαρτυρίου γενναία όπως πάντα. Κανένα έθνος δεν έχει να επιδείξει τόσο πολλά όσα η Ελλάδα σε παρόμοιες καταστάσεις. Η Ελλάδα μεταμόρφωσε την ώρα της συμφοράς στην ωραιότερη στιγμή της. Για τις πολλές θυσίες της έμελλε να ανταμειφθεί πλουσιοπάροχα. Η εισροή των προσφύγων από την Μικρά Ασία και τη Θράκη έδωσε στην Ελλάδα τη γλωσσική και την εθνική της ομοιογένεια...»

Εναπόκειται προσωπικώς στον καθένα ποια στάση θα κρατήσει απέναντι στα ιστορικά γεγονότα που άφησε και αφήνει καθημερινά στο πέρασμά της η ιστορία του τόπου μας. Ωστόσο, ας μην ξεχνάμε ότι, όπως ο «συνωστισμός» της Σμύρνης έχει ένθερμους οπαδούς στο προδοτικό κράτος των Αθηνών, στο ημικατεχόμενο νησί μας φουντώνουν οι παραφωνίες για τη νοοτροπία του «εκάμαμε τζι’ εμείς πολλά». Η Κύπρος μετράει 45 χρόνια παράνομης και συνεχιζόμενης κατοχής και αν κάποιοι θέλουν να περνούν μηνύματα συμβιβασμού με τον κατακτητή μπορούν να το κάνουν στα έμμισθα ή κομματικώς στενόμυαλα στελέχη τους. Εμείς δεν έχουμε ούτε τη θέληση, ούτε το δικαίωμα μπροστά σε όσους έφυγαν και όσους θα έρθουν, να μιλάμε για μια ακόμα «χαμένη πατρίδα».



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Σταύρος Στυλιανίδης - 18/08/1957


Σαν σήμερα το 1957 περνά στην Αθανασία ο αγωνιστής της ελευθερίας Σταύρος Στυλιανίδης από τη Γιαλούσα. 

Με την έναρξη του αγώνα, ο Σταύρος εντάχθηκε σε ομάδα εκτελεστικού στη Λευκωσία, ασχολούμενος με την κατασκευή εκρηκτικών αντικειμένων. Αν και καταζητούμενος από πολύ νωρίς, συνέχιζε να οργανώνει την εκτέλεση του Άγγλου κυβερνήτη Χάρντιγκ και του Άγγλου διοικητή της Λευκωσίας Κλέμενς. Επιφορτίστηκε με την ευθύνη για πάρα πολλά χωριά ως τομεάρχης και ως υπεύθυνος των ανταρτικών ομάδων του τομέα Ορεινής.

Στις 16 Αυγούστου 1957, τραυματίστηκε σοβαρότατα έξω από το κρησφύγετό του στο Επισκοπειό από δικής του κατασκευής μεγάλης ισχύος νάρκη, η οποία εξερράγη στα χέρια του, πληγώνοντας ταυτόχρονα και τους δυο βοηθούς του.

Το Κίνημά μας τιμά τη μνήμη του εθνομάρτυρα Σταύρου Στυλιανίδη και διαμηνύει ότι θα πορεύεται με τα τελευταία λόγια του ήρωα πριν αφήσει την τελευταία του πνοή στις 18 Αυγούστου:

"Πεθαίνω για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα."




Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Η κάθοδος της ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο - 16/08/1960


59 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την κάθοδο της ένδοξης ΕΛΔΥΚ στην χαροκαμένη γη της αλύτρωτης Κύπρου. Η άφιξη των Ελλαδιτών αδελφών μας, η οποία προβλεπόταν από τις καταστροφικές συνθήκες Ζυρίχης - Λονδίνου, έγινε εν μέσω εκδηλώσεων Εθνικής κατάνυξης και ενθουσιασμού από τον Κυπριακό Ελληνισμό. Καθ’όλην την έως τώρα παρουσία της στην Μεγαλόνησο, η ΕΛΔΥΚ πρωτοστάτησε στους Εθνικούς Αγώνες. 

Τα στελέχη της ΕΛΔΥΚ βοήθησαν στην στρατιωτική εκπαίδευση των Ελλήνων της Κύπρου κατά τα έτη 1962-1963, καθώς τότε Κυβέρνηση της Κύπρου είχε “προβλέψει” την τουρκοανταρσία. Κατά την διάρκεια της τουρκικής εξέγερσης φονεύθηκαν οι Επιλοχίας Καραγιάννης και οι Αξιωματικοί Πούλιος και Καποτάς. Κατά τα τραγικά γεγονότα της τουρκικής εισβολής, οι Ελλαδίτες αδελφοί μας, άρτια εκπαιδευμένοι ως ήταν, επέδειξαν τόλμη, ηρωισμό και αυτοθυσία. Υπομονάδες της ΕΛΔΥΚ αποστάληκαν στις περιοχές Καραβά και στον λόφο της Μακεδονίτισσας, όπου σήμερα βρίσκεται ο “Τύμβος”, ενώ δύο λόχοι παρέμειναν στον χώρο του Στρατοπέδου στον Γερόλακκο. Εκεί, έμελλε να πραγματοποιηθεί μία εκ των επικότερων και συνάμα σκληρώτερων μαχών που δόθηκαν στα αιματοβαμμένα κυπριακά εδάφη. Η μάχη ξεκίνησε στις 14 Αυγούστου, παραμονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και ημέρα της δεύτερης εισβολής του Αττίλα, και διήρκησε μέχρι τις 16 Αυγούστου. Κατά την διάρκεια του τριημέρου αυτού, το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ βαλλόταν πανταχόθεν. Οι τούρκοι έπλητταν το στρατόπεδο με βόμβες ναπάλμ, πυρά αεροπορίας και βαρέως πυροβολικού, οι Ελλαδίτες μαχητές όμως δεν λύγισαν. Επί τρεις μαρτυρικές μέρες, οι αδελφοί μας υπέμεναν τα απάνθρωπα και άνανδρα κτυπήματα του εχθρού χωρίς να υποχωρούν. Επί τρεις μέρες, με ελλιπή υποστήριξη και με τα ισχνά πολεμικά μέσα που τους είχαν απομείνει, τα αδέλφια μας πέτυχαν να “κρατήσουν” το Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ παρά τις ασφυκτικές επιθέσεις των πάνοπλων και πολυάριθμων τούρκων. Ενδεικτικά, η δύναμη του έμψυχου υλικού της ΕΛΔΥΚ δεν ξεπερνούσε τα 320 παλληκάρια, οι οποίοι αντιστάθηκαν μέχρις εσχάτων σε 6900 μογγόλους, αναγκάζοντας τους σε τεράστιες απώλειες. Εκ των Ηρωικών πεσόντων της ΕΛΔΥΚ είναι ο Λοχαγός Σταυριανάκος, ο οποίος λίγο πριν ανταμώσει τους συμπολεμιστές του στο Πάνθεον των Ηρώων βροντοφώναξε, “Το Στρατόπεδο είναι Ελλάδα και θα το υπερασπιστούμε μέχρι ενός”. Ο τελευταίος στρατοπεδάρχης της ΕΛΔΥΚ και Ήρωας του 1974, ήταν ο αείμνηστος Ταξίαρχος Π. Σταυρουλόπουλος.

Η αυταπάρνηση που επέδειξαν οι Ήρωες της ΕΛΔΥΚ αποτελεί αναμφισβήτητη απόδειξη της Ελληνικότητας της Μεγαλονήσου. Τα λιοντάρια της ΕΛΔΥΚ δεν έπεσαν σε ξένο έδαφος αλλά θυσιάστηκαν υπέρ βωμών και εστιών στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ Κύπρο. Η ηρωική τους θυσία θα παραμείνει αιώνια άσβεστη στην μνήμη μας, να θεριεύει τον πόθο μας για Λευτεριά, να μας οδηγεί στον δρόμο της επιστροφής στην Μόρφου, την Κερύνεια, την Αμμόχωστο. ΑΘΑΝΑΤΟΙ

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΙΣ ΕΛΔΥΚ




Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

Τάσος Μάρκου - 14/08/1974


Σαν σήμερα, επέτειο της βάρβαρης 2ης εισβολής του Αττίλα, περνά στο Πάνθεον της Αθανασίας ο Ηρωικός Υποστράτηγος Τάσος Μάρκου. Ο Υποστράτηγος Μάρκου γεννήθηκε στο Παραλίμνι στις 18 Σεπτεμβρίου 1936. Γονείς του ήταν ο Μελής Μάρκου και η Μαρίας Ξιούρου. Μεγάλωσε στο Βαρώσι όπου και φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου.

Μεγάλο του όνειρο να φοιτήσει στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και να τιμήσει την στολή του ένδοξου Έλληνα Αξιωματικού.

Ο Τάσος εντάσσεται στην Ε.Ο.Κ.Α. τον Μάιο του 1955 και προσφέρει στον ανιδιοτελή Αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου για Απελευθέρωση από τον Άγγλο Δυνάστη και Ένωση με την Μάνα Ελλάδα. Στις 18 Δεκεμβρίου 1955, η ομάδα του Τ. Μάρκου τραυματίζει σοβαρά δύο εγγλέζους αξιωματικούς σε ενέδρα. Οι αποικιοκράτες πληροφορούνται την συμμετοχή του Αγωνιστή από προδοσία και τον καταζητούν. Ο Ήρωας πετυχαίνει να διαφύγει της σύλληψης και μεταβαίνει με την βοήθεια της Οργάνωσης στην Αθήνα, όπου επιτυγχάνει την κάρπωση του μεγάλου του στόχου, την εισαγωγή του στην Ευελπίδων. Κατά την διάρκεια των σπουδών του ο Εθνικοαπελευθερωτικός Αγώνας μαίνεται στην Κύπρο, αναγκάζοντας τον ταγμένο στην Ελευθερία νέο να εγκαταλείψει την Σχολή και να επιστρέψει στην ιδιαίτερη του Πατρίδα για την συνέχιση του Αγώνα. Αναλαμβάνει ως ένας εκ των επικεφαλής του τομέα Κυθρέας και με το ψευδώνυμο “Γκούρας” συμβάλει τα μέγιστα στην αναδιοργάνωση του τομέα, στην εδραίωση του Αγώνα και την τελική επικράτηση της ΕΟΚΑ έναντι της Αγγλικής Αυτοκρατορίας. Με το πέρας του Αγώνα, ο Τάσος προσπαθεί να επιστρέψει στην Αθήνα, βρίσκεται όμως σε οικονομικό αδιέξοδο. Του προτείνεται να ζητήσει υποτροφία από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Ο ίδιος αρνείται και αποστομώνει τους συνομιλητές τους απαντώντας τους, “εγώ δεν ήρθα στην Κύπρο να αγωνιστώ και να πληρωθώ. Ήρθα να τιμήσω την πατρίδα μου”. Εν τέλει, δανειζόμενος χρήματα, πετυχαίνει την επάνοδο του στην Αθήνα, όπου και αποφοιτά από την ΣΣΕ. Εν τω μεταξύ, λαμβάνει επιστολή από τον Αρχηγό Διγενή, ο οποίος του ζητά να αποστείλει έκθεση της δράσης του κατά τον Αγώνα για να την συμπεριλάβει στα Απομνημονεύματα του. Ο αγνός και περήφανος Αγωνιστής απαντά στον Στρατηγό, “Ό,τι έκανα Αρχηγέ, ήταν μια υποχρέωση μου προς την πατρίδα. Επομένως, δεν έχω οτιδήποτε να πω για το εαυτό μου.” Μετά την αποφοίτηση του, υπηρετεί στα ακριτικά Ελληνοβουλγαρικά σύνορα με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού και έπειτα από πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου επιστρέφει στην Κύπρο για να υπηρετήσει στον Κυπριακό στρατό με τον βαθμό του Λοχαγού. Κατά την τουρκοανταρσία ο τότε Λοχαγός Τ. Μάρκου ξεχωρίζει για τις ηγετικές και στρατιωτικές του αρετές και διαδραματίζει καίριο ρόλο στην επιτυχία του σχεδίου “ΑΚΡΙΤΑΣ” και πρωτοστατεί στην άμυνα της Λευκωσίας. Κομβικής σημασίας υπήρξε άλλωστε η συμμετοχή του στην δημιουργία αμυντικής γραμμής στα υψώματα Προφήτη Ηλία στον Πενταδάκτυλο, όπως και στην αποστολή διάσωσης εθνοφυλάκων από την περιοχή αλευρόμυλου Σεβέρη.

Καθ’όλη την διάρκεια της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας αναλαμβάνει αποστολές υψίστης σημασίας και το 1971 προάγεται σε Ταγματάρχη. Γνωστός για τα βαθιά Δημοκρατικά του αισθήματα εναντιώνεται στην χούντα των Συνταγματαρχών. Το ΓΕΕΦ ενοχλείται και προσπαθεί να αποδομήσει τον Μύθο του Ταγματάρχη, αποτυγχάνοντας όμως παταγωδώς εξαιτίας του ακέραιου και αδαμάντινου χαρακτήρα του. Το 1972, ως πρότυπο Έλλην Δημοκράτη συμμετέχει στην αποτροπή πραξικοπήματος υποκινούμενου από την χούντα. Κατά την πρώτη εισβολή του Αττίλα στις 20 Ιουλίου, ο Τάσος Μάρκου βρίσκεται σε επιτελική θέση στο 12ο Τακτικό Συγκρότημα στην Κυθρέα. Οργανώνει γραμμή άμυνας στην περιοχή Χαμίτ Μάνδρες με ολιγομελή ομάδα εφέδρων και την ίδια μέρα αναλαμβάνει ως επικεφαλής την εξουδετέρωση του θύλακα Μπέκκιογιου. Έως την συμφωνία κατάπαυσης του πυρός συνεχίζει να ξεχωρίζει στα πεδία των μαχών, επιδυκνείοντας θάρρος ισάξιο της βαριάς Ελληνικής κληρονομιάς. Κατά την “εκεχειρία” αναλαμβάνει την αμυντική θωράκιση της περιοχής Μιας Μηλιάς - Κουτσοβέντη. Τίθεται επικεφαλής του 315 ΤΠ και με πενιχρό αριθμό στρατιωτών αναλαμβάνει την υπεράσπιση των δικών του “Θερμοπυλών”, καθώς παρά τις εκκλήσεις του για έμψυχες και υλικές ενισχύσεις το ΓΕΕΦ τον αγνοεί προδοτικά. Στις 14 Αυγούστου ξεσπά η 2η φάση της τουρκικής εισβολής. Ο ταγματάρχης Μάρκου ρίχνεται μαζί με τα παλληκάρια του στην μάχη, παρά την φανερή υπεροπλία του εχθρού. Το ΓΕΕΦ διατηρεί ξανά σιγή ασυρμάτου στις εκκλήσεις του Ταγματάρχη. Αντί ενισχύσεων τον διατάζουν να οπισθοχωρήσει. Η απάντηση του Ήρωα, αντάξια του “Μολών Λαβέ” του Λεωνίδα και του Γρ. Αυξεντίου, “Μόνο πάνω από τα πτώματά μας, θα περάσει ο εχθρός. Ο Τάσος Μάρκου δεν πρόκειται να οπισθοχωρήσει. Εδώ θα μείνει.” Με την κατάρρευση του μετώπου, εξαιτίας της έλλειψης οπλισμού, πυρομαχικών και ανδρών, εξαλείφεται κάθε πιθανότητα επιτυχούς άμυνας. Ο ταγματάρχης, φροντίζει για την οπισθοχώρηση των ανδρών του και βαδίζει μόνος προς τα βόρεια της Κυθρέας, ακολουθόντας το δόγμα των Σπαρτιατών “‘Η ΤΑΝ, Ή ΕΠΙ ΤΑΣ”. Έκτοτε, παραμένει αγνοούμενος. Ο Τάσος Μάρκου προήχθη σε Υποστράτηγο μετά θάνατον.

Ο Υποστράτηγος Τάσος Μάρκου αποτελεί αναντίρρητα πρότυπο Έλλην Αξιωματικού και Ανδρός. Υπάκουσε σε κάθε κάλεσμα της Πατρίδος και βρισκόταν “μπροστάρης” στις Επάλξεις κάθε Εθνικού Αγώνος. Η Ύπαρξη του αντάξια της Ελληνικής Ιστορίας. Το όνομα του, θα αντηχεί ανά τους αιώνες ως παράδειγμα ανδρείας, θάρρους και ανιδιοτέλειας. Eνώ η Κύπρος μας συνεχίζει να είναι σκλαβωμένη από το 1974 και εντεύθεν, η θυσία του δεν ήταν εις μάτην. Ο αντιομοσπονδιακός και Απελευθερωτικός Αγώνας συνεχίζει να μαίνεται και δεν πρόκειται να πάψει όσο στην μνήμη μας κυριαρχούν Ηρωικές κι Αθάνατες μορφές όπως του Τάσου Μάρκου. Το αντίκρυσμα της κληρονομιάς του λεβέντη Στρατηγού πετυχαίνει να συνοψίσει ο μεγάλος μας ποιητής, Κώστας Μόντης:

«Νὰ πάρουμε μιὰ σταγόνα ἀπ᾽ τὸ αἷμα σου νὰ καθαρίσουμε τὸ δικό μας, 
νὰ πάρουμε μιὰ σταγόνα ἀπ᾽ τὸ αἷμα σου νὰ μπολιάσουμε το δικό μας,
 νὰ πάρουμε μιὰ σταγόνα ἀπ᾽ τὸ αἷμα σου νὰ βάψουμε τὸ δικό μας
 νὰ μὴν μπορέση πιὰ ποτὲς νὰ τὸ ξεθωριάση ὁ φόβος. 
Νὰ πάρουμε τὸ τελευταῖο σου βλέμμα νὰ μᾶς κυτάζη μὴν ξεστρατίσουμε,
 νὰ πάρουμε τὴν τελευταία σου ἐκπνοὴ νἄχουμε ὀξυγόνο ν᾽ ἀναπνέουμε χιλιάδες χρόνια,
 νὰ πάρουμε τὶς τελευταῖες σου λέξεις νἄχουμε νὰ τραγουδᾶμε 
ἀνεξάντλητα ἐμβατήρια γιὰ τὴ Λευτεριά.»



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Προεκλογικό βίντεο 2016

Ένωση Κυπρίων Φοιτητών Αθήνας-Πειραιά ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.