ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Αρθρα

Δελτια Τυπου

Ανακοινωσεις

Εκδηλωσεις

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2019

Χριστοφόρου Γεώργιος - 20/11/1958



Σαν σήμερα 20/11/1958 περνά στο πάνθεο των ηρώων ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ, Χριστοφόρου Γεώργιος.

Γεννήθηκε στο χωριό Έμπα, της επαρχίας Πάφου, στις 30 Νοεμβρίου 1940. Ο Γεώργιος Χριστοφόρου τελείωσε το δημοτικό σχολείο στην Έμπα και φοίτησε στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου Πάφου. Οικονομικοί λόγοι τον ανάγκασαν να σταματήσει τις σπουδές του, οπότε ακολούθησε το επάγγελμα του ράπτη.

Έγινε μέλος της ΕΟΚΑ στην Έμπα, το 1957. Ο ομαδάρχης του χωριού, του εμπιστεύθηκε τα πυρομαχικά και τον οπλισμό της ομάδας, τα οποία ο Χριστοφόρου έκρυβε. Το Νοέμβριο του 1958, κατά τη διάρκεια κατ' οίκον περιορισμού εννέα ημερών που είχε επιβληθεί στην Έμπα, έγιναν μαζικές συλλήψεις στο χωριό. Κάποιος από τους συνεργάτες του λύγισε στα βασανιστήρια και τον αποκάλυψε. Ο Χριστοφόρου πρόλαβε να μεταφέρει και να αποκρύψει αλλού τον οπλισμό, προτού συλληφθεί και βασανισθεί μέχρι θανάτου.

Πριν από την κηδεία του, έγινε πάλη μεταξύ του πατέρα του, ο οποίος επέμενε να δει το νεκρό σώμα του, και των Άγγλων στρατιωτών που του το απαγόρευσαν. Στη συνέχεια επιβλήθηκε κατ' οίκον περιορισμός στο χωριό και οι στρατιώτες επέτρεψαν μόνο σε τέσσερα άτομα να θάψουν τον ήρωα, μαζί με τον πατέρα του, απαγορεύοντας να τον ξετυλίξουν από τις κουβέρτες με τις οποίες τον είχαν τυλιγμένο και να τον ντύσουν νεκρικά, σύμφωνα με τις Ελληνορθόδοξες παραδόσεις του τόπου μας.

Ως Ε.Κ.Φ ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ τιμούμε την μνήμη του αγωνιστή Χριστόφορου Γεωργίου που έδωσε τη ζωή του για την ιδέα της ΕΝΩΣΗΣ της Κύπρου με τη ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ. Αυτός ο πόθος δεν θα σβήσει όσο υπάρχουμε εμείς να κρατάμε ζωντανή τη φλόγα!


Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ
Περισσότερα ...

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

Κυριάκος Μάτσης


«Μακαρισμένοι εκείνοι που δρόμους πρωτανοίγουν.
Ευλογημένοι αυτοί που τους ακολουθούν...»

Η μοίρα της Κύπρου έμελλε από το 1955 μέχρι το 1959 να σφραγιστεί με τον τρισένδοξο αγώνα της ΕΟΚΑ και των Αθάνατων ηρώων που έψαξαν τα μονοπάτια για να βρουν την Λευτεριά. Μέσα από την ιστορία του αγώνα της ΕΟΚΑ, ο κυπριακός Ελληνισμός μπορεί σήμερα να περηφανεύεται για τα αμούστακα παλικάρια που πολέμησαν τον Άγγλο αποικιοκράτη και έδωσαν τη ζωή τους για να δουν την πατρίδα μας στην αγκαλιά της βασανισμένης της μάνας. Ένας από τους θρυλικούς ήρωες του ’55-‘59, την μνήμη του οποίου τιμούμε σήμερα, είναι ο Κυριάκος Μάτσης, ο Σταυραετός του Πενταδαχτύλου, ο υψηλός οραματιστής, ο άνθρωπος του οποίου οι αξίες φτάνουν μέχρι τις μέρες μας ως πολύτιμος φάρος και οδηγός.

Ο Κυριάκος Μάτσης γεννήθηκε στο χωριό Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας. Σύντομα άφησε την οικογένειά του για να φοιτήσει στο γυμνάσιο Αμμοχώστου, όπου και γνώρισε τον μετέπειτα υπαρχηγό της ΕΟΚΑ, Γρηγόρη Αυξεντίου. Σπούδασε Γεωπόνος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αναπτύσσοντας, μάλιστα, πλούσια Εθνική δράση. Πρωτοστάτησε σε εκδηλώσεις διαφώτισης του λαού, διαμαρτυρίας κατά του Αγγλικού Προξενείου και υπήρξε ιδρυτής της ΕΦΕΚ Θεσσαλονίκης.

Ερχόμενος στην Κύπρο, έζησε και εργάστηκε στην Αμμόχωστο μέχρι που ξέσπασε ο ένοπλος αγώνας της ΕΟΚΑ. Ο Κυριάκος Μάτσης, με την έντονη δράση του στις κατεχόμενες σήμερα επαρχίες Αμμοχώστου και Κερύνειας, μετατράπηκε σε ζωντανό θρύλο για τον μαχόμενο Ελληνισμό του νησιού. Με το ψευδώνυμο «Μιλτιάδης» ανέλαβε από τις αρχές του φθινοπώρου του 1955 ως παγκύπριος σύνδεσμος μεταξύ του Αρχηγού Διγενή και των τομέων της ΕΟΚΑ. Διετέλεσε τομεάρχης της επαρχίας Αμμοχώστου ενώ από το 1956 μέχρι το θάνατό του είχε υπό την κυριότητά του την επαρχία Κερύνειας.

Στις 9 Ιανουαρίου 1956, μετά από προδοσία, συνελήφθη από τον κατακτητή, βασανίστηκε στα κρατητήρια της Ομορφίτας και του ζητήθηκε να προδώσει τα πολυάριθμα μυστικά της ΕΟΚΑ, τα οποία κατείχε. Κορυφαία, ίσως, στιγμή του μεγαλείου του, ήταν η απάντηση προς τον στρατάρχη Χάρτινγκ, ο οποίος τον επισκέφτηκε προσωπικά στο κελί του. Στην προσπάθειά του ο Χάρτινγκ να τον εξαγοράσει με το ποσό του μισού εκατομμυρίου λιρών, πήρε ως απάντηση την ιστορική φράση από τον Ηρόδοτο που έδωσαν οι Έλληνες στους Πέρσες: «Ού περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής».

Όπως και σήμερα, άλλοι θα επέλεγαν μια διαφορετική φράση από την Ιστορία του Ηροδότου. Θα επέλεγαν το κομμάτι που λέει «πιο κερδοφόρος ο συμβιβασμός με τον Πέρση». Άλλοι, όμως, ανάμεσά τους και ο Κυριάκος Μάτσης επέλεξαν τη συναίσθηση του ιστορικού χρέους, αυτής που πηγάζει από την απάντηση του 480 π.Χ. στις Θερμοπύλες: «Η λαχτάρα της ελευθερίας, μας παρακινεί να αντιμετωπίσουμε τον εχθρό και να αμυνθούμε, με όση δύναμη κι αν έχουμε».

Μετά τα κρατητήρια της Ομορφίτας, στα οποία πραγματοποιήθηκαν τα σκληρότερα βασανιστήρια κατά τον τετραετή αγώνα της ΕΟΚΑ, ο Κυριάκος Μάτσης μεταφέρθηκε σε εκείνα της Κοκκινοτριμιθιάς. Μετά από πολλά σχέδιά του, κατόρθωσε να αποδράσει, αναλαμβάνοντας εκ νέου τα ηνία του αγώνα στην επαρχία Κερύνειας. Όταν δυο χρόνια αργότερα, την 19η Νοεμβρίου 1958, περικυκλώθηκε στο κρησφύγετό του στο Δίκωμο από τους Βρετανούς, επέλεξε να βροντοφωνάξει «Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας» αντί να παραδοθεί και έτσι χάρισε τη ψυχή του στο βωμό της Ελευθερίας. Πέρασε στο πάνθεο των ηρώων του έπους της ΕΟΚΑ, μεταλαμπαδεύοντας στους συναγωνιστές του το πάθος του για αγώνα και στους απογόνους του τον πόθο για επιστροφή.

Εκεί ακριβώς που τρίζει το μέταλλο της αντοχής του ανθρώπου, εκεί που άλλοι περιμένουν το «συμβιβάζομαι» και αντ’ αυτού έρχεται ως απάντηση το «Μολών Λαβέ», εκεί που η ιστορία διασταυρώνει τα βήματά της ανάμεσα σε ήρωες και Αθανάτους, εκεί που οι συμβιβασμοί και ο ρεαλισμός καταπατώνται, εκεί που η σπανιότητα και η ποιότητα συμπίπτουν, εκεί που «το αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται πάντα με το μέτρο της Λευτεριάς», όπως έγραψε ο Ρίτσος, εκεί κανείς θα συναντήσει τους ήρωες της ΕΟΚΑ. Εκεί θα συναντήσει κανείς τον Κυριάκο, γιό του Χριστοφή και της Κυριακούς, που πέθανε για την Ελλάδα και την μνήμη του οποίου οφείλουμε να προσκυνούμε εσαεί.

«Μη ξεχνάτε πως από τη γενιά αυτή θα ξεπηδήσουν οι νέοι Λεωνίδες και οι νέοι Θεμιστοκλήδες, οι νέες Σουλιώτισσες και οι νέες Σπαρτιάτισσες. Μη ξεχνάτε ποτές πως είμαστε Έλληνες. Και σαν Έλληνες ας σταθούμε στο ύψος της ιστορίας μας περήφανοι κι αξιοπρεπείς. Να μη ξεχνάτε ποτές πως εμείς, οι σκλαβωμένοι Κύπριοι Έλληνες πρέπει ν’ ατενίζουμε την Ελλάδα κράζοντάς της πάντα το “άνοιξε μάνα μας γλυκειά, την άφθαρτη αγκαλιά σου κι αγκάλιασέ μας τα φτωχά, τα μαύρα τα παιδιά σου”. Αυτά είναι τα λόγια, που αιώνια θα βροντοφωνάζουμε, έως ότου δούμε την ιστορική μας νήσο στης μάνας μας την αγκαλιά. Κι ύστερα όλοι μας ας εργαζόμαστε για την μεγάλη εκείνη μέρα, κατά την οποία ο ζωογόνος της ελευθερίας άνεμος θα φωτίσει όλους τους σκλάβους λαούς της γης.

Ελληνόπουλα, ας κλείσουμε βαθιά στη ψυχή μας τα αθάνατα αυτά ιδανικά. Έχουμε χρέος ιερό να το κάνουμε αυτό. Εμπρός, λοιπόν, ακρίτες των εθνικών μας επάλξεων. Ας της δώσουμε το κάθε τι. Και τη ζωή μας ακόμα. Γιατί αν πραγματικά μια φορά κανείς πεθαίνει, το να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα, θεία είν’ η δάφνη...»   
Κυριάκος Μάτσης


Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2019

Αναστάσης Γιακουμή - 18/11/2018


Τη 18η Νοεμβρίου 1958 περνά στο Πάνθεο των Ηρώων ο Αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α Αναστάσης Γιακουμή.

Υπήρξε από τους πρωτεργάτες του Αγώνα στην περιοχή του και υπηρέτησε ως σύνδεσμος. Μετέφερε αλληλογραφία, φυλλάδια και οπλισμό. Ο Αναστάσης όντας και γεωργός, έστησε με άλλα 2 άτομα μια καλά εκτελεσμένη ενέδρα. Προσποιούμενος ότι όργωνε οδήγησε τα Αγγλικά αυτοκίνητα στη νάρκη που στήθηκε. Μόλις κτυπήθηκε το πρώτο αυτοκίνητο οι άνανδροι Άγγλοι εκτέλεσαν τον Αναστάση.

Το ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ, πιστό στον Ιερό Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α θα συνεχίσει το δρόμο που χάραξε ο Αναστάσης Γιακουμή και τόσα άλλα παλλικάρια του Αρχηγού Διγενή.


Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Καννάουρος Χριστόδουλος - 18/11/1958



Σαν σήμερα, το 1958, περνά στην Αθανασία ο Αγωνιστής της Ενώσεως Καννάουρος Χριστόδουλος.

Ο Χριστόδουλος υπήρξε από τα πρώτα μέλη της Ε.Ο.Κ.Α.

Στις 18 Νοεμβρίου 1958 συνελήφθη μεταξύ Αμιάντου - Κυπερούντας ο σύνδεσμος Κυπερούντας με όλη την αλληλογραφία που προερχόταν, τόσο από την ανταρτική ομάδα, που βρισκόταν την ημέρα εκείνη στον Αμίαντο, όσο και από άλλα μέλη της περιοχής.

Ο Γεώργιος Κάζανος που ανέμενε την αλληλογραφία βρήκε κρησφύγετο στο σπίτι του Χριστόδουλου. Μόλις μπήκε στο σπίτι, Βρετανοί στρατιώτες συνοδευόμενοι από Τούρκους εισέβαλαν σε αυτό και πυροβόλησαν θανάσιμα τον Χριστόδουλο και συνέλαβαν τον Κάζανο.

Η Ελληνόψυχη νεολαία του ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ θα φροντίσει ώστε η μνήμη του να μείνει άσβεστη και η θυσία του να δικαιωθεί με την Ένωση με τη Μάνα Ελλάδα.



Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Πορεία Καταδίκης του ψευδοκράτους


Δυστυχώς για κάποιους, οι Δρασίτες θα βρίσκονται πάντοτε στην πρώτη τη γραμμή!

Αυτό απαιτεί η συνείδησή μας. Να διαφυλάττουμε σαν κόρη οφθαλμού τα ιδεώδη που γιγάντωσαν και δαφνοστεφάνωσαν τους ηρωικούς νεκρούς του τόπου μας. Διατρανώνουμε στους μειοδότες ότι κάθε σχέδιο τουρκοποίησης της Κύπρου μας είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Για να κυματίζει περήφανα η σημαία μας, για να φύγουν μια μέρα οι μιναρέδες που τρυπούν τον γαλανό μας ουρανό, για να κοιτούμε τις μαυροφορεμένες μάνες στα μάτια χωρίς ντροπή.

Γη σε τούρκο ΟΥΤΕ ΕΚΑΤΟΣΤΟ!




Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Μνημόσυνο Εθνομάρτυρα Κυριάκου Μάτση


Αυτή την Κυριακή 17/11/2019 η Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ. τελεί το μνημόσυνο του Εθνομάρτυρα Κυριάκου Μάτση στον Ιερό Ναό Αγίου Θωμά στο Γουδή, στις 10:30.
Περισσότερα ...

Γεώργιος Νικολάου - 12/11/1956



Σαν σήμερα το 1956, αφήνει την τελευταία του πνοή έπειτα από τα απάνθρωπα βασανιστήρια των Άγγλων, ο Αγωνιστής Γεώργιος Νικολάου από τον Κάτω Πύργο, Λευκωσίας.

Ο Αγωνιστής, ψευδώνυμο του οποίου ήταν "Δάφνιος", ανέπτυξε πλούσια δράση, από την προπαρασκευαστική περίοδο του Αγώνος ακόμα. Διετέλεσε υπεύθυνος της ΕΟΚΑ στα χωριά Πηγαίνια, Παχύαμμος, Κάτω και Πάνω Πύργος. Στο σπίτι του, διατηρούσε κρησφύγετο όπου φιλοξένησε τους πρώτους αντάρτες του τομέα Τυλληρίας, πριν τους προωθήσει σε νέο κρησφύγετο. Ο ίδιος, είχε αναλάβει και την επικίνδυνη αποστολή της τροφοδότησης της ανταρτικής ομάδας. Παράλληλα, υπήρξε ένας εκ των συνδέσμων της ομάδας του Ήρωα Μάρκου Δράκου, συντελόντας αρκετές φορές στην επιτυχία της ομάδος.

Στις 27 Οκτωβρίου 1956, συνελήφθη από τους Εγγλέζους Δυνάστες μαζί με χωριανούς του, τους οποίους μετέφεραν σε στρατόπεδο στο δρόμο Πεντάγειας - Ξερού. Ο αδελφός του, Τάκης Νικολάου,κατάφερε να τον συναντήσει χωρίς να τον αντιληφθούν οι Εγγλέζοι στις 12 Νοεμβρίου 1956. Ο αγωνιστής ενημέρωσε τον αδερφό του για τα βάναυσα βασανιστήρια τα οποία είχε δεχτεί, όπως την πρόκληση κώφωσης με εκρηκτικά. Την επομένη μέρα, κατά την επίσκεψη της οικογένειας του, ο Ήρωας βρέθηκε νεκρός με θρυμματισμένα τα πόδια και μια σφαίρα στην πλάτη, την οποία δέχθηκε αφότου είχε εκπνεύσει. Ο θάνατός προκλήθηκε από το βασανιστήριο του πνιγμου, για το οποίο οι Εγγλέζοι χρησιμοποίησαν πετρέλαιο, μαζί με πριονίδι.

Ο “Δάφνιος” αποτελεί για μας τρανό παράδειγμα του πόθου του Κυπριακού λαού για Ένωση και Λευτέρια, όπως και της ανιδιοτέλειας που επέδειξαν οι αγωνιστές κατά την διάρκεια του Αγώνα, απέναντι στον Ιερό τούτο Σκοπό. Ο Ήρωας Νικολάου Γεώργιος υπέμεινε απάνθρωπα βασανιστήρια χωρίς να λυγίσει, γνώριζε ότι θυσιαζόταν για ένα Ύψιστο Ιδανικό και ανέμενε με υπερηφάνεια το τέλος. Η τόλμη, η εγκαρτέρηση και η ανιδιοτέλεια που χαρακτήριζαν τον Αγωνιστή μας πεισμώνουν και μας ενθαρρύνουν να συνεχίσουμε στα χνάρια των Ηρώων μας, έως την Απελευθέρωση της Πατρίδος μας.




Γραφείο Τύπου 

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Ξενοφώντος Πρόδρομος - 12/11/1958



Σαν σήμερα, δολοφονείται από τους Εγγλέζους αποικιοκράτες ο Ήρωας Ξενοφώντος Πρόδρομος, με καταγωγή από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας.

Ο Αγωνιστής εντάχθηκε στις τάξεις της ΕΟΚΑ και στην πάλη του Ενωτικού Αγώνος στην ηλικία των 16 ετών, έπειτα από τον πόθο και το πείσμα του να συνεισφέρει στον Αγώνα για την Λευτεριά της ιδιαίτερης μας Πατρίδας. Επιφορτίστηκε με την διανομή φυλλαδίων και με την παρακολούθηση των κινήσεων των Άγγλων. Εξαιτίας της σύλληψης του αδερφού του, Ζαχαρία, ο οποίος αποτελούσε τον τροφοδότη των αντάρτικων ομάδων του “Μιλτιάδη” της ΕΟΚΑ Κ. Μάτση, ο νεαρός Ήρωας ανέλαβε χρέη τροφοδότη για τους αντάρτες συναγωνιστές του. Παράλληλα με την συμβολή του στον Αγώνα για Ένωση με την Μάνα Ελλάδα, ο Π. Ξενοφώντος παρέμεινε ένας νέος με ενεργή συμμετοχή στα κοινά του τόπου, καθώς συμμετείχε στα εθνικόφρωνα σωματεία της περιοχής, στον θρησκευτικό σύλλογο και στην συντεχνία του χωριού του.

Στις 7 Νοεμβρίου του 1958 κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ως τροφοδότη, μετά από προδοσία συνελήφθη από τους δυνάστες της Μεγαλονήσου και υποβλήθηκε σε ανάκριση με στόχο να αποκαλύψει μυστικά της Οργάνωσης. Ο Αγωνιστής, παρά το νεαρό της ηλικίας του επέδειξε περίσσιο θάρρος και επιμονή, αρνούμενος να αποκαλύψει το οτιδήποτε. Τότε, οι βάρβαροι εγγλέζοι τον υπέβαλαν σε απάνθρωπα βασανιστήρια, τα οποία όμως ήταν εις μάτην καθώς ο έφηβος Αγωνιστής, επιδεικνύοντας την αντοχή της Αθάνατης και αλύγιστης Ελληνικής ψυχής, εξέπνευσε αρνούμενος να προδώσει τους συναγωνιστές του, τον Αγώνα της ΕΟΚΑ και το ύψιστο ιδανικό της Ελευθερίας. Το άψυχο κορμί του Ήρωα, παραδόθηκε στους δικούς του με διαλυμένο κρανίο και χωρίς νύχια, απόδειξη των βάναυσων μαρτυρίων στα οποία υποβλήθηκε.

Ο Αγωνιστής Πρόδρομος Ξενοφώντος αποτελεί λαμπρό παράδειγμα Έλληνα και ως τέτοιον οφείλει να τον τιμά το Έθνος μας, ως άνθρωπο ο οποίος δεν λιποψύχησε μπρος στο δύσβατο μονοπάτι της Λευτεριάς, που δεν δίστασε να πολεμήσει για την Αυτοδιάθεση του Λαού μας και την Ένωση της βασανισμένης μας Κύπρου με την ΜΟΝΗ Μητέρα Πατρίδα, την Ελλάδα. Η θυσία του αποτελεί για μας προσταγή να συνεχίσουμε τον “μέχρις εσχάτων” αγώνα μας για Απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ




Γραφείο Τύπου 

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Αντικατοχικές Εκδηλώσεις Καταδίκης του ψευδοκράτους 2019


Θα σταθούμε στη γη που μας γέννησε
με τη μνήμη εκείνων που διάβηκαν
την αγάπη για κείνους που θα ‘ρθουνε
και τη θεία γαλήνη στα σπλάχνα.


Το ψευδοκράτος τους
Τα κατεχόμενά μας χωριά!


Περισσότερα ...

Γεώργιος Χαραλάμπους - 5/11/1955


Σαν σήμερα το 1955, θυσιάζεται για την Αυτοδιάθεση της Μεγαλονήσου και την ΈΝΩΣΗ με την μάνα Ελλάδα ο αγωνιστής Γεώργιος Χαραλάμπους.
Ο Αγωνιστής καταγόταν από το χωριό Άγιος Επιφάνιος Σολέας, ενώ διέμενε στο χωριό Κυρά της επαρχίας Μόρφου, εργαζόμενος ως ξυλουργός.

Ο Αρχηγός Διγενής, εξ αφορμής της ένδοξης επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, εξέδωσε εντολή στους πιστούς του αγώνα για Εθνική ολοκλήρωση, με σκοπό την διεξαγωγή μαχητικών διαδηλώσεων, οι αποικιοκρατικές αρχές όμως απαγόρευσαν τους εορτασμούς.
Στην Μόρφου, αψηφώντας τις διαταγές των δυναστών του Λαού μας, οργανώθηκε διαδήλωση με συμμετοχή μαθητών, φοιτητών και απλών πολιτών. Οι διαδηλωτές, υπακούοντας στα αγνά πατριωτικά τους αισθήματα, πορεύθηκαν προς τον αστυνομικό σταθμό, όπου τους ανέμεναν αστυνομικοί και Άγγλοι στρατιώτες.

Οι άνανδροι Εγγλέζοι χρησιμοποίησαν χειροβομβίδες για να καταπνίξουν την ειρηνική διαδήλωση, ενώ κατά την προσπάθεια των διαδηλωτών να πυρπολήσουν κυβερνητικά κτίρια ως αντίποινα για την βίαιη καταστολή της διαμαρτυρίας, οι Εγγλέζοι αποικιοκράτες απάντησαν με πυρά εναντίον του πλήθους. Τα φονικά βόλια των Εγγλέζων έπληξαν ένα πλήθος αποτελούμενο από ανηλίκους και φιλήσυχους ανθρώπους, οι οποίοι με περίσσιο θάρρος και οπλισμένοι με τον πόθο για Ένωση όρθωσαν το ανάστημα τους κόντρα στους βάρβαρους. Εκ των διαδηλωτών τραυματίσθηκαν από τις σφαίρες τρεις Έλληνες της Κύπρου, ένας εκ των οποίων ήταν ο αγωνιστής Γεώργιος Χαραλάμπους. Ο Ήρωας εξέπνευσε εν τέλει στις 5 Νοεμβρίου 1955, υποκύπτοντας στα τραύματα του.

Ο χαμός του Ήρωα θέριεψε την λαχτάρα των Κυπρίων για την ευόδωση του προαιώνιου πόθου, συμβάλλοντας στην επιτυχή κατάληξη του Δίκαιου του ένοπλου Αγώνα της ΕΟΚΑ.
Η μορφή και η θυσία του θα παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένες με τον Αγώνα του περήφανου Ελληνικού λαού της Κύπρου για Λευτεριά, Αυτοδιάθεση και Ένωση.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ




Γραφείο Τύπου 

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2019

Ο τραγικός θάνατος του υπολοχαγού Χαράλαμπου Χαραλάμπους


Η 5η Νοεμβρίου 2009 είναι μία από τις μελανές σελίδες της Εθνικής Φρουράς. Ένα μέλος της έπεσε εν ώρα καθήκοντος. Ο υπολοχαγός Χαράλαμπος (Πάμπος) Χαραλάμπους, 29 ετών τότε, έφυγε από τη ζωή τόσο ξαφνικά και αδόκητα βυθίζοντας στο πένθος τους γονείς, την αδελφή και τη σύζυγο του.
Ήταν πριν εννέα χρόνια,  αυτή την μέρα, στο φυλάκιο στην πρώτη γραμμή της Λευκωσίας, ακριβώς απέναντι από τους εισβολείς και τον προμαχώνα «Ρόκας», κοντά στην Πύλη Πάφου, στο γνωστό φυλάκιο της Cyta, όταν στις 10:50 το πρωί κατά την καταμέτρηση πολεμικού υλικού ακούστηκε μια εκκωφαντική έκρηξη στο χώρο των πυρομαχικών του φυλακίου.
Το κακό είχε ήδη γίνει και ο 29χρονος υπολοχαγός έπεσε νεκρός, ακρωτηριασμένος στα δυο του χέρια και με ένα βαθύ τραύμα στην καρδιά.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα  είχε στα χέρια του τη μοιραία οπλοβομβίδα όταν ακούστηκε ένα παράξενο κλικ στο εσωτερικό του χωνιού της. Κάτι σαν να όπλισε ο πυροκροτητής και η αντίστροφη μέτρηση άρχισε. Ο δόκιμος Αντρέας Χριστοδούλου στα 4 με 5 λεπτά που μεσολαβούν μόλις πρόλαβε να του πει «μήπως και εκραγεί, κύριε λοχαγέ». Έκανε τρία βήματα προς τα πίσω μαζί με άλλους δύο στρατιώτες την ίδια στιγμή που ο υπολοχαγός ίσως προσπαθούσε να κάνει κάτι. Σύμφωνα με ό,τι είπε στον πατέρα του Γιώργο Χριστοδούλου ο νεαρός δόκιμος, είδε τον υπολοχαγό να παίρνει τη χειροβομβίδα κοντά στο στήθος του και να την κρύβει με τα χέρια και το σώμα του. Είχε καταλάβει ότι η έκρηξη θα ακολουθούσε την επόμενη στιγμή και θέλησε να σώσει τους άλλους. Θέλησε να σώσει τα άλλα τρία παιδιά που ήταν μαζί του στο στενό και αποκλεισμένο χώρο των πυρομαχικών.
Ακολούθησε η έκρηξη και ο δόκιμος με τους δύο στρατιώτες βρέθηκαν εκτός του χώρου που πνίγηκε μέσα σε καπνούς σκόνες και θραύσματα. Ο δόκιμος γύρισε μετά από λίγα δευτερόλεπτα πίσω και βρήκε διαμελισμένο το λοχαγό του σε μια λίμνη αίματος, πεσμένο μπρούμυτα.

Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2019

29η OKTΩΒΡΙΟΥ – ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ



Η 29η Οκτωβρίου είναι ημέρα τιμής στους αγνοούμενους της βάρβαρης εισβολής όπως κηρύχτηκε από την βουλή το 2010. Είναι ημέρα μνήμης απέναντι στους εκατοντάδες (1619 πρίν τις ταυτοποιήσεις) συμπατριώτες μας που κατατάχθηκαν στον μακάβριο εκείνο κατάλογο των ανθρώπων που η τύχη τους δεν εξακριβώθηκε μετά το καλοκαίρι του 1974. Άλλοι ήταν στρατιώτες που αιχμαλωτίστηκαν, άλλοι ήταν άντρες άμαχοι, γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά… Ότι και να ήταν όμως ο καθένας, κάποιοι τους περίμεναν να γυρίσουν, κάποιοι τους περιμένουν ακόμη!

Με βάση διάφορες μαρτυρίες στον κατάλογο των αγνοουμένων υπήρχαν και 611 άτομα που ήταν άοπλοι πολίτες που είχαν συλληφθεί ενώ βρίσκονταν στα σπίτια τους ή σε μέρη όπου είχαν καταφύγει για να προφυλαχθούν από τις μάχες. Οι υπόλοιποι ήταν αιχμάλωτοι αγνοούμενοι που είτε συνελήφθησαν ως αιχμάλωτοι πολέμου και έστω και εάν περιλήφθησαν στον κατάλογο των απελευθερωθέντων δεν ελευθερώθηκαν ποτέ, είτε άτομα που αναγνωρίστηκαν σε φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στον τούρκικο τύπο αλλά οι κατοχικές αρχές δεν είχαν δώσει καμία πληροφορία για την τύχη τους, είτε πρόσωπα που αναγνωρίστηκαν από άλλα πρόσωπα που είχαν ελευθερωθεί αργότερα.

Τόσα χρόνια έχουν περάσει και η τύχη των περισσότερων από αυτούς δεν έχει εξακριβωθεί. Παρόλο που υπάρχουν πολλές αδιάσειστες μαρτυρίες και αποδείξεις ότι αρκετοί αγνοούμενοι βρίσκονταν στην ζωή και κρατούνταν από τον τουρκικό στρατό μετά το τέλος του πολέμου, η Τουρκία αρνήθηκε να συνεργαστεί για να εξακριβωθεί η τύχη αυτών των προσώπων. Έστω και εάν έγιναν εκκλήσεις από πολλούς διεθνείς οργανισμούς τίποτα δεν ήταν ικανό να ευαισθητοποιήσει τους αδιάλλακτους και απάνθρωπους βαρβάρους. Οι τούρκοι είναι λαός με ποινικό μητρώο και οι φωτογραφίες των αγνοουμένων θα είναι εκεί να το αποδεικνύουν για πάντα.

Μετά από τόσα χρόνια όλοι έχουμε υποχρέωση να θυμόμαστε! Οι βάρβαροι ασιάτες  δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο, δεν καταλαβαίνουν από ανθρώπινο πόνο και ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι χρέος όλων μας να είμαστε δίπλα από τις οικογένειες των αγνοουμένων και να καταδικάζουμε τον Αττίλα μέχρι να εξακριβωθεί η τύχη και του τελευταίου ανθρώπου από αυτό τον καταλόγου.

Ως Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ. ευχόμαστε ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των αγωνιστών και των αγνοούμενων που δεν ζουν. Ταυτόχρονα δεν θα σταματήσουμε να απαιτούμε να καταδικαστεί η απάνθρωπη τουρκία για τις πράξεις της αυτές, που είναι ενάντια στην οικουμενική διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ας γίνει επιτέλους μια ολοκληρωμένη διαδικασία για να εξακριβωθούν οι έρευνες που θέλουν κάποιους αγνοούμενους να είναι ζωντανοί. Ας διατηρεί την μνήμη των αγνοουμένων, η Ελληνική και κυπριακή πολιτεία σε εγρήγορση. Ίσως κάποιος από αυτούς να ΖΕΙ, ΙΣΩΣ!



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Το ΟΧΙ, ο Κατσίφας και οι ηρωομάρτυρες του Ελληνισμού



Θυμούμενοι τη σημερινή ημέρα έρχονται στο μυαλό μας ένδοξες εικόνες της Ιστορίας του Ελληνισμού. Το 1940, ο Εθνικός Κυβερνήτης της Ελλάδος, Ιωάννης Μεταξάς, όρθωσε το ανάστημα του απέναντι στις βλέψεις του Μπενίτο Μουσολίνι και αναφώνησε το ιστορικό ΟΧΙ. Έτσι, η Ελλάδα αντιστάθηκε και δοξάστηκε στα βουνά της Πίνδου εκδιώχνοντας τους βαρβάρους.

78 χρόνια μετά, ο Κωνσταντίνος Κατσίφας δολοφονείται άνανδρα από τις αλβανικές αρχές επειδή υψώνει στο χωριό του τη Γαλανόλευκη του σημαία για την επέτειο του ΟΧΙ. Μια θυσία που θύμησε σε όλους μας ότι "τον Έλληνα μόνο μια σφαίρα μπορεί να τον κάνει να λυγίσει". Κι ας σπιλώθηκε η μνήμη του Ήρωα από νενέκια σαν την Προοδευτική Αθήνας που σε συνεδρίες τον χαρακτήριζε ακραίο λόγω κάποιων φωτογραφιών του, χωρίς να φέρει αποδείξεις όταν της το ζητήσαμε.

Και με αφορμή αυτά, ζωντανεύουν μπροστά μας κι άλλοι μεγάλοι ηρωομάρτυρες του Ελληνισμού. Ευαγόρας Παλληκαρίδης, Γρηγόρης Αυξεντίου, Σολωμός Σολωμού, Τάσος Ισαάκ και τόσοι άλλοι. Χύθηκε τόσο αίμα για να περπατάμε ελεύθεροι και υπερήφανοι. Υπερήφανοι που ανήκουμε σε αυτό το Έθνος και ορκισμένοι να πολεμήσουμε όποιον βάλλει εναντίον του.

Συγκρίνοντας τα σύμβολα του Έθνους μας με όσους κυβερνούν τις τελευταίες δεκαετίες δεν μας μένει άλλη επιλογή από την αντίσταση. Αντίσταση σε κάθετι ανθελληνικό. Αντίσταση σε κάθε προδότη που ξεπουλά τη Γη μας. Αντίσταση και στο τέλος θα επικρατήσουμε.

«Μάνα, όταν δεις τα παιδιά μου…Να τους πεις ότι τελευταία φορά με είδες να φιλάω την εικόνα της Παναγίας…Μην κλαις ρε μάνα. Είσαι η Ελλάδα ρε μάνα. Για αυτήν πάω να πολεμήσω. Και θα νικήσω ρε μάνα. Ναι ,θα νικήσω..»




Γραφείο Τύπου      
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Γεώργιος Κάρυος - 28/10/1958



Σαν σήμερα, πριν 61 χρόνια, περνά στο πάνθεον των Ηρώων ο Γεώργιος Κάρυος.

Γεννήθηκε στο Αυγόρου, όπου και μεγάλωσε. Αν και ανάπηρος στο ένα του πόδι, υπήρξε ενεργό μέλος του Αγώνα, από τότε που ήταν στην Αθήνα και διακήρυττε τον πόθο του Ελληνισμού της Κύπρου για Ένωση με τη Μάνα Ελλάδα.

Συνελήφθη από τους Βρετανούς 2 φορές. Τη δεύτερη φορά, με αφορμή τον θάνατο του αδερφού του Αντρέα, στον Αχυρώνα Λιοπετρίου, δραπέτευσε και εντάχθηκε στον τομέα Μόρφου.

Δεκαπέντε ημέρες μετά, όταν περικυκλώθηκε το σπίτι του από Βρετανούς στρατιώτες, η ομάδα επιχείρησε έξοδο θανάτου. Εκεί, επιτέθηκε στους εχθρούς με το περίστροφό του κι αυτοί τον τραυμάτισαν και τον συνέλαβαν. Ξεψύχησε εννιά ημέρες μετά.

Τιμάμε τη μνήμη του ήρωα και στέλνουμε το μήνυμα πως ο Αγώνας του συνεχίζεται. Ας αντιχήσει στα αυτιά του κάθε ξεπουλημένου το μήνυμα της μητέρας των αδερφών Κάρυων, μετά και το θάνατο του Γεώργιου: "Κάθε σαράντα τζι έναν γιον, διώ εις την Πατρίδα τζι ελπίζω ότι σύντομα θα'ρθει Ελευθερία."




Γραφείο Τύπου      
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Ακυρώθηκαν οι παρελάσεις στην Κύπρο λόγω... νενεκισμού!


Βρήκαν τον καιρό ως δικαιολογία αυτοί που θέλουν να "πνίξουν" κάθε φωνή ιστορικής μνήμης και εθνικής περηφάνιας για να μην τιμηθεί το επικό ΟΧΙ και ο ένδοξος αγώνας των Ελλήνων για λευτεριά.

Τους πειράζει η λέξη Απελευθέρωση και φαίνεται να έχουν αλλεργία σε ό,τι θυμίζει Ελλάδα και αξιοπρέπεια! Είμαστε βέβαιοι πως αν βρίσκονταν στη θέση του Μεταξά θα πρότειναν οι ίδιοι την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού από την χώρα.

Να είναι σίγουροι οι μηδίσαντες πολιτικοί ότι οι εθνικοί αγώνες για Ελευθερία θα τιμώνται εσαεί στο μυαλό και στην καρδιά των Ελλήνων και δεν θα τους εμποδίσει καμία γελοία δικαιολογία!

Ζήτω το Έθνος μας!




Γραφείο Τύπου      
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2019

Η ένδοξη, του Έθνους, επέτειος της 28ης Οκτωβρίου


«Άρματ’ αν σου λείπουν και κανόνια, σου περσεύει η πίστη κι η καρδιά.
Τρεις χιλιάδες ένδοξα όλα χρόνια, τη χρυσή σου αγιάζουν λευτεριά.
Μα, γλυκιά μου Ελλάδα, δεν πεθαίνεις, όπως δεν επέθανες ποτέ.
Ζεις αιώνια κι όλους ανασταίνεις, όταν ξαναλές Μολών λαβέ...»

Τιμούμε σήμερα μια από τις ενδοξότερες επετείους της Ελληνικής μας ιστορίας, το Έπος του 1940 και του μεγαλειώδους ΟΧΙ των Ελλήνων εναντίον των Ιταλών του Μπενίτο Μουσολίνι. Η ημέρα αυτή συγκαταλέγεται στις δοξασμένες σελίδες του Έθνους μας, όχι μόνο επειδή οι Έλληνες υπήρξαν συνεπείς μπροστά στις απειλητικές διαθέσεις του φασιστικού καθεστώτος της Ιταλίας, αλλά κυρίως διότι η 28η Οκτωβρίου προσθέτει έναν ακόμα πολύτιμο κρίκο στην μαρτυρική μας ιστορία και παράδοση. Στις βουνοκορφές της Πίνδου, από το Αργυρόκαστρο και τους Αγίους Σαράντα, μέχρι το Τεπελένι και την Κορυτσά, επαναλήφθηκε το «Μολών Λαβέ» του Λεωνίδα, η άρνηση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου να παραδοθεί το 1453 και το «Ελευθερία ή Θάνατος» των αγωνιστών του 1821. Αναμφίβολο γεγονός, λοιπόν, και αιτία υψίστης Εθνικής υπερηφάνειας πρέπει να θεωρείται σήμερα η μακραίωνη και αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού.

Ως Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ, τιμούμε, επίσης, σήμερα τους νεκρούς του αλβανικού μετώπου και κλίνουμε το γόνυ ευλαβικά μπροστά στη συνεισφορά και των Ελληνίδων γυναικών του ελληνοϊταλικού πολέμου. Αποτίνουμε φόρο τιμής στους θυσιασθέντες Κύπριους τελειόφοιτους της Ιατρικής Σχολής, εθελοντές πολεμιστές, Λουκή Λιασίδη και Βαρνάβα Σιερίφη, καθώς και σε όσα παλικάρια έπεσαν ηρωικώς μαχόμενα για την ελευθερία της Ελλάδος. Οι νεκροί του αλβανικού μετώπου και η Ελλάδα του 1940, στο σύνολό της, θύμισαν στο παγκόσμιο ότι ο λαός αυτός γέννησε και ανέθρεψε όντως Μαραθωνομάχους, Σαλαμινομάχους και Διάκους. Μπορεί την ντροπιαστική ήττα που επέφερε στον Μουσολίνι η Ελλάδα να ακολούθησε η εισβολή των ναζιστικών δυνάμεων του Χίτλερ, ωστόσο, στα βουνά της Πίνδου γράφτηκε με ανεξίτηλα γράμματα το έπος του ’40.

Το μήνυμα της 28ης Οκτωβρίου, σήμερα περισσότερο από ποτέ, αποτελεί διδακτικό και διαχρονικό αγαθό για τις ψυχές μας. Οφείλουμε πέραν των λόγων και των καθιερωμένων εορτασμών να ενσταλάξουμε στο νου μας το πραγματικό νόημα και την ιερά παρακαταθήκη που μας παρέδωσαν οι πρόγονοί μας. Πλάι στις θυσίες και στο υπερήφανο ΟΧΙ του ’40 δεν χωρούν ούτε τα ΝΑΙ των πολιτικάντηδων σε Κύπρο και Ελλάδα, ούτε οι συμβιβασμοί σε θέματα εθνικής ανεξαρτησίας και κοινωνικής αξιοπρέπειας. Όσοι υπερασπίστηκαν μαχόμενοι την ποτισμένη από κόκκαλα γη της πατρίδας μας και ύψωσαν την Ελλάδα στο κορυφαίο βάθρο της δόξης και του θαυμασμού, θα αποτελούν εσαεί τον εθνικό μας πλούτο. Όσοι γονυπετείς συμβιβάζονται με τους εχθρούς του τόπου, ξεχνώντας τα πάμπολλα ιστορικά μαρτύρια σύμπαντος του Ελληνισμού και οδηγώντας έναν ολόκληρο λαό στην καταστροφή, είτε αυτή ονομάζεται εθνική, είτε οικονομική, ας παραμείνουν ανδρείκελα των ξένων αρπακτικών.


«Ἀνδρεῖοι ἐσεῖς πού πολεμήσατε καί πέσατε εὐκλεῶς·
τούς πανταχοῦ νικήσαντας μή φοβηθέντες...»



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Επέτειος μνήμης για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης


Έπειτα από την επιτυχή προέλαση του Ελληνικού Στρατού στην Ελασσόνα (11 Οκτωβρίου 1912) ανέκυψε ένας μείζον προβληματισμός σχετικά με την πορεία που θα έπρεπε να ακολουθήσει ο Ελληνικός Στρατός. Το Ελληνικό Στρατηγείο με αρχηγό τον Διάδοχο Κωνσταντίνο, θεωρούσε ότι η πορεία του Ελληνικού στρατού θα έπρεπε να καθοριστεί ανάλογα με τις κινήσεις του οθωμανικού στρατού, με τη σκέψη ότι βασικός στρατιωτικός στόχος σε ένα πόλεμο είναι η νίκη του αντίπαλου στρατού και όχι η κατάληψη θέσεων. Η πολιτική ηγεσία θορυβημένη από την νικηφόρα πορεία του βουλγαρικού στρατού και την πορεία του προς τη Θεσσαλονίκη, θεωρεί ότι οι Ελληνικές δυνάμεις θα πρέπει να κινηθούν άμεσα στην πόλη.

Στις 13 Οκτωβρίου 1912 αφού είχε ακολουθήσει η κατάληψη της Κοζάνης ο Διάδοχος Κωνσταντίνος δέχεται τηλεγράφημα από τον υπουργό Εξωτερικών κύριο Κορομηλά ο οποίος απαριθμούσε τις νίκες των αντίπαλων στρατευμάτων χωρίς να κάνει καμία αναφορά στις επιτυχίες του Ελληνικού στρατού, υποδεικνύοντας τις επόμενες κινήσεις του στρατού. Η οργισμένη απάντηση του Διάδοχου Κωνσταντίνου έφτασε άμεσα : «Ευχαρίστως εμάθαμε τας επιτυχίας του βουλγαρικού, σέρβικου και μαυροβουνιωτικού στρατού» ... «αποτελεί κατόρθωμα του Ελληνικού στρατού απαιτήσαν ολόκληρον την έντασιν των δυνάμεων του, δυνάμενον να τιμήση οιονδήποτε στρατόν, τον οποίο δεν παραγνωρίζεται ούτε να υποτιμάται» και κατέληγε φανερά εκνευρισμένος με την εξής φράση « Θα εξακολουθήσω με την αυτήν έντασιν δυνάμεων επιδιώκων την καταστροφή του εχθρού επί τη βάσει του σχεδίου το οποίον προδιέγραψα και του οποίου τον αντικειμενικόν σκοπόν μόνος εγώ είμαι αρμόδιος και υπεύθυνος να κανονίζω. Παρακαλώ δε υμάς όπως ευαρεστούμενος μη προσπαθήτε όπως επηρεάζητε την διεύθυνσιν των επιχειρήσεων».

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Ελευθέριος Βενιζέλος απέστειλε τηλεγράφημα με το οποίο ζητούσε ενημέρωση και κατέληγε ως εξής « Αναμένω να μοι γνωρίσετε την περαιτέρω διεύθυνσιν ην θα ακολουθήσει η προέλασης του στρατού Θεσσαλίας. Παρακαλώ μόνον να έχετε υπ' όψιν ότι σπουδαίοι πολιτικοί λόγοι επιβάλλουσι να ευρηθώμεν μίαν ώραν ταχύτερον εις την Θεσσαλονίκην». Όμως οι σχετικές διαταγές για προέλαση προς τη Θεσσαλονίκη είχαν ήδη εκδοθεί απο τον Διάδοχο Κωνσταντίνο.

Έπειτα από την επιτυχημένη μάχη των Γιαννιτσών ο Ελληνικός στρατός φτάνει έξω από την πόλη της Θεσσαλονίκης στις 25 Οκτωβρίου 1912. Εκεί ξεκίνησαν πυρετώδεις διαπραγματεύσεις μεταξύ του Διαδόχου Κωνσταντίνου και του Ταξίν Πασά σχετικά με την παράδοση της Θεσσαλονίκης. Ο Διάδοχος απαιτούσε την παράδοση του οπλισμού του τούρκικου στρατού αλλά και την καθολική παράδοση των τούρκικων στρατιωτικών μονάδων της πόλης. Έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις τελικά ο Ταξίν Πασάς απεδέχθη τους όρους του Διαδόχου και την νύχτα της 26 Οκτωβρίου-27 Οκτωβρίου 1912 οι αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού Ιωάννης Μεταξάς και Βίκτωρ Δούσμανης στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης υπέγραψαν το πρωτόκολλο παράδοσης της πόλης στον Ελληνικό στρατό.

Μη γνωρίζοντας την επιτυχή έκβαση της διαπραγμάτευσης του Διαδόχου Κωνσταντίνου ο οποίος επιθυμούσε να διασφαλίσει των πλήρη αφοπλισμό των οθωμανικών στρατευμάτων ώστε να μην διεξαχθεί μάχη εντός της πόλης με δυσάρεστες συνέπειες στον άμαχο πληθυσμό, ο Ελευθέριος Βενιζέλος έστειλε το ακόλουθο τηλεγράφημα προς το Διάδοχο Κωνσταντίνο και στο Βασιλέα Γεώργιο Α' το οποίο έλεγε: «Παραγγέλλεσθε ν' αποδεχθήτε την προσφερόμενης υμίν παράδοσιν της Θεσσαλονίκης και εισέλθητε εις αυτήν ανευ τινος αναβολής. Καθιστώ υμάς υπεύθυνον δια πάσαν αναβολήν έστω και στιγμής».

Όμως όταν εστάλη το τηλεγράφημα ο Διάδοχος Κωνσταντίνος είχε ήδη συμφωνήσει και παραλάβει την πόλη οπότε απέστειλε την ακόλουθη απάντηση: «Συναισθάνομαι πλήρως την ευθύνην ην φέρω και παρακαλώ να μη μοι οπομιμνήσκηται τούτο δι' οποιαδήποτε υπόθεσιν. Εάν ώφειλον η ου να παραδεχθώ την παράδοσιν της Θεσσαλονίκης ήμην ο μόνος αρμόδιος να κρίνω ευρισκόμενος επί τόπου και επιβάλλω τους όρους . Απόδειξις δε το επιτευχθέν αποτέλεσμα»

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, παραδίνονταν ως αιχμάλωτοι 25.000 τούρκοι στρατιώτες και 1.000 αξιωματικοί. Στην κατοχή του Ελληνικού στρατού περιέρχονταν όλος ο βαρύς και ελαφρύς οπλισμός του σχηματισμού (70 πυροβόλα, 30 πολυβόλα, 70.000 τυφέκια και πυρομαχικά). Το πρωί της 27ης Οκτωβρίου εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη δύο τάγματα ευζώνων και ύψωσαν την Ελληνική σημαία στο Διοικητήριο, ενώ οι υπόλοιπες Ελληνικές δυνάμεις άρχισαν να λαμβάνουν θέσεις στα υψώματα γύρω από την πόλη.

Στις 28 Οκτωβρίου 1912, τα Ελληνικά στρατεύματα εισήλθαν θριαμβευτικά στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Την επόμενη ημέρα εισήλθε έφιππος στη πόλη ο Βασιλεύς Γεώργιος Α συνοδευόμενος από το Διάδοχο Κωνσταντίνο.

Ζήτω η ΕΛΕΥΘΕΡΗ - ΕΛΛΗΝΙΚΗ Θεσσαλονίκη



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2019

Η γαλανόλευκη!


Έτσι αποκαλείται η σημαία του Έθνους μας από τους απανταχού Έλληνες σε όλη τη γη και στις 27 Οκτωβρίου παραμονές του ΟΧΙ τη γιορτάζουμε και την τιμούμε ως το Εθνικό μας σύμβολο.

Η σημαία της Ελλάδος εμφανίζεται πάντα σε ιστό και περιέχει οριζόντιες και εναλασσόμενες λωρίδες  χρώματος λευκού και γαλάζιου και πάνω αριστερά σε ένα γαλάζιο τετράγωνο φόντο υπάρχει ένας λευκός σταυρός. Ο αριθμός των λωρίδων είναι 9 δηλαδή όσα και τα γράμματα της λέξης Ελευθερία. Τόσες είναι και οι συλλαβές της φράσης Ελευθερία ή Θάνατος. Ο σταυρός συμβολίζει το επίσημο θρήσκευμα της χώρας που είναι ο χριστιανισμός. Η Ελληνική σημαία πήρε τη σημερινή μορφή της το 1978 καθώς από το 1822 χρησιμοποιείτω η γαλανή τετράγωνη με το λευκό σταυρό στη μέση.

Η σημαία παρ’ όλα αυτά δεν είναι ένα κομμάτι  υφάσματος όπως πολλοί θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε σήμερα. Ούτε είναι ανταλλάξιμη όπως πολλοί πολιτικοί για προσωπικά τους συμφέροντα δέχτηκαν να την αντικαταστήσουν στο πρόσφατο παρελθόν. Η σημαία είναι ένα σύμβολο που ενσαρκώνει ένα σωρό συναισθήματα και τη συναντάς παντού από κυβερνητικά κτήρια και γήπεδα έως σε φυλάκια στην πράσινη γραμμή και στις βραχονησίδες.

Είναι το ιερότερο και πιο τιμημένο έμβλημα της ιστορίας μας και αντιπροσωπεύει όλες τις θυσίες των ηρώων που αγωνίστηκαν για την Ελλάδα και για μια Κύπρο Ελεύθερη και Ελληνική. Είναι ένα σύμβολο που το αντίκρισμα του προκαλεί συγκίνηση, δέος και περηφάνια. Η φράση Ελευθερία ή Θάνατος δεν πηγάζει απλά από των αριθμό των λωρίδων. Είναι ο προαιώνιος όρκος που στη σημαία ορκίστηκαν οι οπλαρχηγοί το 1821 αφυπνισμένοι μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς.

Κατά την  περίοδο σκλαβιάς στο νησί μας η Ελληνική σημαία ήταν συνδεδεμένη με την Ελευθερία και ενέπνευσε εκατοντάδες παλικάρια να λάβουν μέρος στον επικότερο αγώνα της Κύπρου, και πολλά ήταν τα παλικάρια που θυσιάστηκαν. Άλλοτε ήταν μαθητές και άλλοτε οικογενειάρχες που πέθαναν κρατώντας την στα χέρια επιθυμώντας την Ένωσιν.

Αλήθεια ποιος άλλος λαός ανά την υφήλιο τιμά τη σημαία του και την Ελευθερία της πατρίδας του με την ίδια του τη ζωή; Σε ποιο άλλο μέρος ανά την υφήλιο εκτός από την Ελλάδα θα βρεις ανθρώπους έτοιμους να θυσιαστούν για την σημαία τους προστατεύοντάς την απλά και μόνο για να μην πέσει στα χέρια του εχθρού; Όχι σαν αγαθό πολύτιμο με χρηματική αξία αλλά ως σύμβολο υψηλών ιδανικών όπως η Πατρίδα, η Ελευθερία, η Θρησκεία!

Γι’ αυτό και εμείς, οι αφυπνισμένοι Ελληνόψυχοι νέοι πρέπει να προστατεύσουμε μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματος μας τα ιδανικά και τις αξίες που συμβολίζει η σημαία μας. Δεν θα ανεχτούμε ούτε άλλα παζαρέματα ούτε άλλες προσβολές σε βάρος της και όσοι αγχώνονται στη θέα της και νομίζουν ότι μπορούν να ξεγράψουν από το νησί τα 4000 χρόνια Ελληνικής ιστορίας του να είναι σίγουροι ότι θα μας βρουν μπροστά τους.

…Μιαν ημέρα σαν κι’ ετούτη, την ολόφωτη κι ωραία
ξεδιπλώθηκε και πάλι η γαλάζια μας σημαία
 που ’χει τ’ ουρανού το χρώμα και σκεπάζει τ’ άγιο χώμα
 που ελεύθερος πατάς,
κι έτσι με χαρά κι ελπίδα  για μιαν ένδοξη πατρίδα 
η σημαία κυματίζει μ’ ένα ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ.
Μιαν ημέρα σαν ετούτη δοξασμένη κι ισχυρή
κι έτσι σαν την αντικρίζεις  έτσι πάλι την γνωρίζεις,
«την γνωρίζεις απ’ την κόψη του σπαθιού την τρομερή».




Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Η γιορτή της Ελληνικής Σημαίας



Σήμερα 27 Οκτωβρίου γιορτάζουμε και τιμούμε την ένδοξη Ελληνική Σημαία. Το κάθε μπαλκόνι σήμερα, σημαιοστολίζεται με την γαλανόλευκη περηφάνια του Έθνους μας.

Η πρώτη Ελληνική σημαία με τον λευκό σταυρό και σε γαλανό φόντο σχεδιάστηκε, ευλογήθηκε και υψώθηκε στη Μονή Ευαγγελίστριας στη Σκιάθο το 1807 όταν σε αυτήν ο μοναχός Νήφωνας όρκιζε τους οπλαρχηγούς του έπους του 1821. Η σημαία αυτή, αφού καθορίστηκε από το Σύνταγμα της Επιδαύρου το 1822, απoτελούσε την μόνη επίσημη Ελληνική σημαία εώς το 1878 οπότε και υιοθετήθηκε η ‘’ΝΑΥΤΙΚΗ’’, αυτή δηλαδή με τις οριζόντιες λευκές και γαλάζιες γραμμές.

Το ριγωτό πρότυπο επιλέχτηκε λόγω της ομοιότητας του με τη θάλασσα που περιβάλλει την Ελλάδα. Τα χρώματα της σημαίας, γαλάζιο και λευκό, συμβολίζουν το γαλάζιο της Ελληνικής θάλασσας και το λευκό των κυμάτων.

Πάνω αριστερά υπάρχει ο λευκός σταυρός που συμβολίζει την αφοσίωση των Ελλήνων στην Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη, καθώς και τη συμβολή της Εκκλησίας στο σχηματισμό του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους. Η Ελληνική σημαία αποτελείται από 9 οριζόντιες γραμμές όσες και οι συλλαβές του συνθήματος της Ελληνικής Επανάστασης, ‘’Ελευθερία ή Θάνατος’’.

Σε όλους τους αγώνες του Έθνους, οι Έλληνες πολέμησαν και υπερασπίστηκαν με την ζωή τους αυτό το ιερό σύμβολο. Τρανό παράδειγμα το 1821, όταν ο Ελληνισμός ξεσηκώθηκε ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ελληνική Σημαία πρωτοστατούσε σε κάθε μάχη για την υπεράσπιση των εδαφών. Στο πλάι της Μητέρας Πατρίδας βρέθηκε σύσσωμος ο λαός της Κύπρου τόσο στο πεδίο των μαχών, όσο πνευματικά και οικονομικά. Ελληνικές σημαίες κοσμούσαν κάθε σπίτι του νησιού μας.

Το 1940 ο Ελληνικός λαός ορκίστηκε στην γαλανόλευκη πως θα υπερασπίζονταν με όλες του τις δυνάμεις την τιμή και την Ελευθερία της Πατρίδας.

Η ιστορία μας είναι γεμάτη από περιστατικά αυτοθυσίας για την προστασία της Ελληνικής σημαίας αφού με το αίμα τους πολέμησε όλο το Έθνος για να κυματίζει περήφανα στα Ελληνικά εδάφη. Επίσης ποιός μπορεί να ξεχάσει τι είχε συμβεί στα Ίμια και στην Δερύνεια όπου το 1996 οι ήρωες μας έγιναν οι ίδιοι σημαία και θυσιάστηκαν για τα ιδανικά που συμβολίζει η γαλανόλευκη..

Ταυτόχρονα ας μην ξεχνάμε πως:
1.       Η Ελληνική Σημαία εκπροσωπεί το Έθνος και την πατρίδα μας. Ενώ σε περίπτωση πολέμου η σημαία πρέπει να φυλάσσεται και προστατεύεται ακόμα και με την ζωή μας.

2.       Σε περίπτωση που μια σημαία φθαρεί, τότε καίγεται, αλλά ΠΟΤΕ δεν πετιέται στα σκουπίδια. Στα σκουπίδια μπορούν να πεταχτούν μόνο οι στάχτες.

3.       Η Σημαία χρησιμοποιείται μόνον σε έπαρση επί ιστού. Απαγορεύεται η οποιαδήποτε άλλη χρήση της (π.χ. κρέμασμα κουρτίνας, διακοσμητικό, ένδυμα, κ.λπ.)

4.       Κατά την έπαρση της Ελληνικής Σημαίας στεκόμαστε όλοι προσοχή. Ο σημαιοφόρος αίρει γοργά και κατά την διάρκεια της Έπαρσης της Σημαίας ψάλλετε ο Εθνικός Ύμνος.

5.       Εάν υπάρχουν πολλές σημαίες τότε η Ελληνική πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο ύψος ή ψηλότερα από τις υπόλοιπες.

6.       Κατά την υποστολή της Σημαίας στεκόμαστε προσοχή. Ο σημαιοφόρος υποστέλλει αργά.

7.       Κατά την ημέρα πένθους η Σημαία κυματίζει μεσίστια και αφού ο σημαιοφόρος τελειώσει την έπαρση, τότε προχωρεί σε υποστολή μέχρι το μέσο του ιστού.

8.       ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η Ελληνική Σημαία να αγγίζει το έδαφος για οποιονδήποτε λόγο. Σε περίπτωση που η Σημαία είναι πολύ μεγάλη, η έπαρση πρέπει να γίνεται από τον σημαιοφόρο και με την βοήθεια του παραστάτη. Το ίδιο πρέπει να γίνεται και κατά την υποστολή της Σημαίας.



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Στυλλή Γιαννής και Καραντώνης Νίκος - 24/10/1958



Σαν σήμερα, οι αγωνιστές Στυλλή Γιαννής και Καραντώνης Νίκος, αμφότεροι εκ Τρικώμου Αμμοχώστου, θυσιάζονται υπέρ της Ενώσεως της Μεγαλονήσου με την Μάνα Ελλάδα.

Οι δύο Ήρωες εντάχθηκαν στην ΕΟΚΑ το 1956. Κατά την διάρκεια του αγώνα ήταν επιφορτισμένοι με την κατασκευή εκρηκτικών και όπλων, την συνοδεία ανταρτών και την συμμετοχή σε ενέδρες ενάντια στους Άγγλους κατακτητές.



Στις 24 Οκτωβρίου 1958, λαμβάνουν μέρος σε επιχείρηση δολιοφθοράς στην περιοχή Τρικώμου, η οποία είχε ως στόχο την καταστροφή αστυνομικού αυτοκινήτου το οποίο χρησιμοποιήτο για την διακίνηση Εγγλέζων στρατιωτών. Κατά την διάρκεια της προετοιμασίας της ενέδρας, ο Ήρωας Στυλλή Γιάννης πάτησε την νάρκη, προκαλώντας την έκρηξη της. Ο ίδιος πεθαίνει ενώ ο συναγωνιστής του Καραντώνης Νίκος τραυματίζεται σοβαρά και αφήνει την τελευταία του πνοή την επόμενη μέρα, στο Νοσοκομείο Αμμοχώστου.

Οι Ήρωες του Έθνους, Στυλλή Γιάννης και Καραντώνη Νίκος, με την θυσία τους “ποτίζουν με το αίμα τους το δέντρο της Ελευθερίας”. Ο πατριωτισμός, η ανδρειοσύνη και η περήφανη στάση που κράτησαν οι Αγωνιστές απέναντι στον θάνατο συνεχίζουν να μας συγκινούν και να μας εμπνέουν. Ως η σημερινή Ελληνόψυχη Νεολαία της Κύπρου, αγωνιζόμαστε για την Απελευθέρωση της πολύπαθης μας Πατρίδος. Διακαής μας πόθος, η πραγμάτωση της Ενώσεως με την Μάνα Πατρίδα, όπως ακριβώς επιθυμούσαν οι Ηρωικοί Νεκροί της ΕΟΚΑ.




Γραφείο Τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τουμάζου Παναγιώτης - 22/10/1958



Σαν σήμερα 22/10/1958, πέφτει ηρωικά μαχόμενος ο αγωνιστής της Ένωσης, Τουμάζου Παναγιώτης.

Γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1939 στην Αμμόχωστο.

Ο Παναγιώτης Τουμάζου τελείωσε το δημοτικό σχολείο και το Ελληνικό Γυμνάσιο στην Αμμόχωστο και εργάστηκε για λίγο ως εκτελωνιστής.

Εντάχθηκε στον αγώνα το 1955, ενώ ήταν ακόμα μαθητής, σε ομάδα του σχολείου στην οποία ανήκε και ο Πετράκης Γιάλλουρος και συνεργαζόταν και με τις ομάδες του Εμπορικού Λυκείου Αμμοχώστου.

Άρχισε τη δράση του με την κυκλοφορία φυλλαδίων και την αναγραφή συνθημάτων και τη συνέχισε σε ομάδες κρούσεως και ενεδρών.

Κατά την περίοδο των τουρκικών επιθέσεων, στις 20 Ιουλίου του 1958, με εντολή της Οργάνωσης επιτέθηκε μαζί με ένα συναγωνιστή του εναντίον Τούρκου πράκτορα των Άγγλων.
Προδόθηκε και καταζητήθηκε, οπότε κατέφυγε σε μια ανταρτική ομάδα του τομέα Σολέας με το ψευδώνυμο "Ονήσιλος".

"Τον Οκτώβριο του 1958", αναφέρει ο συναγωνιστής του Αντωνάκης Σολομώντος, "ενεδρεύαμε για δεκατρείς νύκτες στο δρόμο Κακοπετριάς-Καρβουνά, με εντολή του τομεάρχη μας να κτυπήσουμε.

Τη δέκατη τρίτη μέρα "ο Γιώτης" , όπως φωνάζαμε τον Τουμάζο, έκοψε ένα κλαδί αγριελιάς, την έβαλε στην τσέπη και μας είπε : Αν πέσω, να το βρούνε οι Άγγλοι και να μάθουν ότι πολεμούμε για την ειρήνη. Εμφανίστηκαν δυο μεγάλα αυτοκίνητα με στρατιώτες. Επιτεθήκαμε, εγώ με το αυτόματο και ο Γιώτης πάτησε το διακόπτη της νάρκης. Ήμουν δίπλα του. Ο μηχανισμός της νάρκης δεν λειτούργησε και δεν εξερράγη. Ο Γιώτης ανασηκώθηκε να κτυπήσει με χειροβομβίδα. Τότε μια σφαίρα των Άγγλων τον πέτυχε στο κεφάλι.

Δοκίμασα να τον σηκώσω. Οι φλόγες όμως, που προκάλεσαν οι Άγγλοι με τα φλογοβόλα, με ζώσανε από παντού. Δεν μπόρεσα να τον μεταφέρω. Οπισθοχώρησα. Εκείνος έμεινε εκεί με το κλαδί της ελιάς στην τσέπη."




Γραφείο Τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Προεκλογικό βίντεο 2016

Ένωση Κυπρίων Φοιτητών Αθήνας-Πειραιά ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.