ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Αρθρα

Δελτια Τυπου

Ανακοινωσεις

Εκδηλωσεις

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2019

Γεωργάλλας Μιχαήλ - 31/12/1956



Σαν σήμερα το 1956, θυσιάζεται υπέρ της Ελευθερίας των Κυπρίων ο Ήρωας Γεωργάλλας Μιχαήλ.

Ο αγωνιστής καταγόταν από το χωριό Μαραθόβουνος, της επαρχίας Αμμοχώστου.
Θεοσεβούμενος, πατριώτης και ιδιαίτερα δραστήριος νέος, υπήρξε μέλος των χριστιανικών μαθητικών ομάδων, ενώ μυήθηκε στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα από το 1954.

Πρωτοστατούσε στις μαθητικές διαδηλώσεις, ενώ υπήρξε υπεύθυνος των μαθητών του Παγκυπρίου Γυμνασίου. Κατά την διάρκεια του αγώνα εντάχθηκε στο εκτελεστικό Λευκωσίας, όπου επέδειξε πλούσια δράση. Συνελήφθη από τους Άγγλους δυνάστες για τη συμβολή του στον Αγώνα και καταδικάστηκε σε οκτάμηνη φυλάκιση, ποινή την οποία άρχισε να εκτίει στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1956, ο ήρωας Μ. Γεωργάλλας και ακόμη έξι συγκρατούμενοί του, πετυχαίνουν να αποδράσουν. Μετά την απόδραση, ο αγωνιστής αντάμωσε την ανταρτική ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου, για να συνεχίσει τον Ιερό Αγώνα στο βουνό. Ο Σταυραετός του Μαχαιρά τον επιφόρτισε με την οργάνωση αντικατασκοπίας στα χωριά Καννάβια, Όμοδος, Πλάτρες, Κλήρου, Κακοπετριά και Ευρύχου. Εκτός από τα οργανωτικά του καθήκοντα, συνέβαλε και στην κατασκευή εκρηκτικών, βοηθώντας τον Ήρωα Στυλιανό Λένα.

"Μην τον βλέπετε έτσι λεπτό και αδύνατο, είναι πολύ δυνατός στην ψυχή". Λόγια του Υπαρχηγού της ΕΟΚΑ, Γρ. Αυξεντίου, για τον αγωνιστή.
Τα ξημερώματα της 31ης Δεκεμβρίου του 1956, στο χωριό Ζωοπηγή, έπειτα από συμπλοκή της αντάρτικης ομάδας Αυξεντίου με πράκτορες των αποικιοκρατών και τούρκους επικουρικούς, τραυματίζεται μοιραία. Λίγο πριν εκπνεύσει, απηύθυνε στον “Ζήδρο” τα στερνά του λόγια,
"Μάστρε μου, μάστρε μου, πεθαίνω. Ζήτω η Ελλάς”.

Στη μνήμη του ήρωα Μ. Γεωργαλλά, όπως και κάθε Αγωνιστή, αφιερώνουμε τη μοναδική ευχή μας για το νέο έτος, είθε το τέλος του 2020 να μας βρει Ελεύθερους, στην αγκαλιά της μάνας Ελλάδας.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ




Γραφείο Τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2019

Ανδρέας Επιφανίου - 27/12/1957


27 Δεκεμβρίου 1957

Την ημέρα εκείνη, άνανδροι κουμουνιστές δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον Αγωνιστή της Ενώσεως, Ανδρέα Επιφανίου.

Ο Ανδρέας εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α με το ξεκίνημα του Αγώνα και συμμετείχε σε αυτήν από διάφορα πόστα. Μια από τις ευθύνες του ήταν η εκφώνηση συνθημάτων. Έτσι, την 27η Δεκεμβρίου 1957, καθώς αναφωνούσε από τον τηλεβόα συνθήματα της Ε.Ο.Κ.Α, κουμουνιστές του επιτέθηκαν και τον σκότωσαν με μαχαίρι. Πρόλαβε να πει το όνομα του δειλού δολοφόνου του πριν ξεψυχήσει, τον οποίο φυγάδευσαν εκτός χώρας οι Άγγλοι.

Τιμάμε τη μνήμη του Ήρωα και διαβεβαιώνουμε στον κάθε Έλληνα της Κύπρου ότι δεν θα αφήσουμε κανένα να βλάψει την Πατρίδα μας. Είτε αυτός είναι εχθρός εκ των έσω, είτε οτιδήποτε άλλο.




Γραφείο Τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2019

Ζήσης Καραγώγος - 22/12/1986



Σαν σήμερα το 1986 σκοτώνεται ο Έλληνας στρατιώτης Ζήσης Καραγώγος από σφαίρα Τούρκων.

Ο 19χρονος Ζ. Καραγώγος ανέλαβε υπηρεσία σκοπού σε ένα από τα φυλάκια προκαλύψεως του τάγματος που τότε υπαγόταν στην 12η Μεραρχία Αλεξανδρούπολη, σήμερα 31η Μ/Κ Ταξιαρχία.
Ένας Τούρκος στρατιώτης ο οποίος είχε σκοπιά σε απέναντι φυλάκιο του ζήτησε τσιγάρο. Έτσι ο Καραγώγος ξεκίνησε προς το τούρκικο φυλάκιο. Μόλις φτάνει κοντά στον Τούρκο στρατιώτη δύο τουλάχιστον ριπές από την τουρκική πλευρά τον κτυπούν στο στήθος και ο Έλληνας στρατιώτης πέφτει νεκρός εντός ελληνικού εδάφους. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να σύρουν το άψυχο σώμα του στρατιώτη στη τούρκικη πλευρά για να δικαιολογήσουν την ενέργεια τους. Όμως τους βλέπει ένας άλλος Έλληνας σκοπός που είχε υπηρεσία και βλέποντας τους ανοίγει πυρ. Οι δύο πλευρές ενισχύουν τις δυνάμεις τους και ρίχνονται στο πεδίο της μάχης.

Σύντομα οι Τούρκοι έχουν απώλειες από τα πυρά των Ελλήνων στρατιωτών .
Οι ηγεσίες των υπουργείων Εξωτερικών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (Κάρολος Παπούλιας τότε ο Έλληνας ΥΠΕΞ) συμφωνούν για την κατάπαυση του πυρός.

Ο Ζήσης Καραγώγος δεν ήταν ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που πεθαίνει με τέτοιο τρόπο. Δεκάδες τα περιστατικα!

Την ίδια ώρα κάποιοι απάτριδες φωνάζουν πως " Οι Τούρκοι είναι αδερφοί μας". Τα συμπεράσματα δικά σας.

Δόξα και Τιμή στους Ακρίτες μας!



Δόξα και Τιμή στους φύλακες των συνόρων μας!



Δόξα και Τιμή σε όλους όσους έπεσαν μαχόμενοι υπέρ του έθνους!




Γραφείο Τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2019

Θεοδόσης Χατζηθεοδοσίου - 18/12/1957


Στις 18 Δεκεμβρίου 1957 περνά στην Αθανασία ο Θεοδόσης Χατζηθεοδοσίου.

Με την έναρξη του Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α, ο Θεοδόσης εντάχθηκε σε αυτόν μαζί με τα αδέρφια του και τη μάνα του. Στο σπίτι τους φυλαγόταν ο πολυγράφος και συνεδρίαζαν οι αντάρτες.
Ο Θεοδόσης άφησε την τελευταία του πνοή ύστερα από σφαίρα που δέχθηκε από τους Άγγλους, όταν αυτοί βρήκαν στο σπίτι του τον πολυγράφο και ο Θεοδόσης προσπάθησε να δραπετεύσει. Προηγήθηκαν βασανιστήρια από τους Άγγλους στον ήρωα χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Ως Νεολαία που δεν ξεχνά, τιμάμε τη μνήμη του Ήρωα και δεν σταματάμε τον δικό μας Αγώνα έως ότου όλοι όσοι έπεσαν για την Ένωση της Κύπρου με τη Μάνα Ελλάδα να δικαιωθούν και να δουν το πολύπαθο νησί μας ελεύθερο.



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2019

Χαράλαμπος Μούσκος: Ο πρώτος νεκρός σε πεδίο της μάχης - 15/12/1955



Ο Χαράλαμπος Μούσκος γεννήθηκε στο χωριό Παναγιά, της επαρχίας Πάφου, στις 19 Μαΐου 1932. Γονείς του ήταν ο Γεώργιος και η Αναστασία Μούσκου, είχε έξι αδερφές, την Κυριακού, την Μαρία, την Καλλισθένη, την Ορθοδοξία, την Κλεοπάτρα και την Φανή.

Ο Χαράλαμπος Μούσκος τελείωσε το δημοτικό σχολείο Παναγιάς και το Ελληνικό Γυμνάσιο Πάφου. Μετά από ειδική εκπαίδευση στην Ελλάδα, διορίστηκε διευθυντής του τυπογραφείου της Αρχιεπισκοπής, στο οποίο τυπώνονταν και τα πρώτα φυλλάδια και έντυπα του Αγώνα. Παράλληλα δρούσε ως στέλεχος των οργανώσεων ΠΕΟΝ και ΟΧΕΝ. Με την έναρξη της ένοπλης δράσης της ΕΟΚΑ, ο Μούσκος ήταν ένας από τους πέντε πρώτους ομαδάρχες των ομάδων δολιοφθορέων Λευκωσίας και ερχόταν σε άμεση επαφή με τον Αρχηγό Διγενή.

Η ομάδα του, με αρχηγό τον ίδιο, έλαβε ενεργό μέρος τη νύκτα της 1ης Απριλίου 1955 σε επίθεση στην Αρχιγραμματεία. Αργότερα προδόθηκε, αλλά διέφυγε τη σύλληψη και βγήκε αντάρτης στα βουνά. Ήταν ο πρώτος που κατέφυγε στο αντάρτικο στον Κύκκο, όπου έφθασαν και άλλοι στη συνέχεια, για να αποτελέσουν την πρώτη ανταρτική ομάδα με την επωνυμία "Ουρανός" και με αρχηγό το Μάρκο Δράκο.

Στις 15 Δεκεμβρίου 1955 ο Χαράλαμπος Μούσκος μαζί με τους συναγωνιστές του ήρωες Μάρκο Δράκο, Ανδρέα Ζάκο, Χαρίλαο Μιχαήλ και άλλους τέσσερις έστησαν ενέδρα εναντίον Άγγλων στην τοποθεσία Μερσινάκι κοντά στους αρχαίους Σόλους. Στη μάχη που ακολούθησε έπεσε ο Χαράλαμπος Μούσκος και φονεύθηκε ένας Άγγλος στρατιώτης. Είναι ο πρώτος αγωνιστής της ΕΟΚΑ που έπεσε σε μάχη. Δίπλα του συνελήφθησαν βαριά τραυματισμένοι οι Ανδρέας Ζάκος και Χαρίλαος Μιχαήλ, ενώ ο Μάρκος Δράκος διέφυγε τραυματισμένος στο κεφάλι.

Η μάχη στο Μερσινάκι.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1955 σημειώθηκε μια δραματική σύγκρουση της ομάδας του Μάρκου Δράκου με τον εχθρό. Στην τοποθεσία Μερσινάκι στο δρόμο Ξερού-Πόλης Χρυσοχούς, κοντά στους Αρχαίους Σόλους, ο Μάρκος Δρακός μαζί με τους Χαράλαμπο Μούσκο, Ανδρέα Ζάκο, Χαρίλαο Μιχαήλ, Νίκο Ιωάννου, Ανδρέα Πολυβίου και 3 άλλους αγωνιστές ετοίμαζαν ενέδρα εναντίον στρατιωτικής αυτοκινητοπομπής. Κατά το μεσημέρι ναρκοθέτησαν ένα γεφύρι και πήραν θέσεις στο διπλανό ύψωμα, περιμένοντας την ειδοποίηση από τον σηματοδότη. Ξαφνικά όμως, αντιλήφθηκαν ένα στρατιωτικό τζιπ να πλησιάζει και τότε άρχισαν να του βάλλουν. Το μικρό όχημα είχε διαφύγει της προσοχής του σηματοδότη με αποτέλεσμα να μην πυροδοτηθεί η νάρκη. Μετά τους πυροβολισμούς του Μάρκου Δράκου, Χαράλαμπου Μούσκου και Νίκου Ιωάννου και τις χειροβομβίδες του Ζάκου και ενός άλλου αγωνιστή, το όχημα έπεσε στο χανδάκι και ο στρατιωτικός του οδηγός σκοτώθηκε. Οι αγωνιστές βλέποντας το τζιπ ακινητοποιημένο νόμισαν ότι είχε σκοτωθεί και ο ο δεύτερος επιβάτης ο ταγματάρχης Brian Coombe. Έτσι προχώρησαν προς το αυτοκίνητο με πρόθεση να πάρουν τα όπλα των Άγγλων, αλλά ο Coombe, που άρχισε ήδη να ανηφορίζει, άρχισε να τους βάλλει. Ακολούθησε παρατεταμένη ανταλλαγή πυρών. Ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά τους ο Εγγλέζος ταγματάρχης και τους καλεί να ρίψουν τα όπλα. Αυτοί αρνούνται να καταισχύνουν τα όπλα τα ιερά με την παράδοση και ο Εγγλέζος τους πυροβολεί. Οι σφαίρες του σκότωσαν τον 27χρονο Χαράλαμπο Μούσκο ξάδερφο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και τραυμάτισαν τους Μάρκο Δράκο, Ανδρέα Ζάκο και Χαρίλαο Μιχαήλ.

Ο Μάρκος Δράκος με τραύμα στο κεφάλι παρακινεί τον Ζάκο να δοκιμάσουν να διαφύγουν, αλλά εκείνος του απαντά ότι ήταν τραυματισμένος και δεν μπορούσε να κινηθεί. Στη συνέχεια ο Μάρκος Δράκος επιχειρεί μόνος και κατορθώνει να διαφύγει, ενώ ο Ανδρέας Ζάκος και Χαρίλαος Μιχαήλ συλλαμβάνονται και φυλακίζονται. αφού στην περιοχή έφθασαν σημαντικές στρατιωτικές και αστυνομικές ενισχύσεις, οι οποίες βοήθησαν τον ταγματάρχη Coombe. Ο Χαρίλαος Μιχαήλ συνελήφθη, αν και δεν ήταν τραυματισμένος, γιατί δε θέλησε να φύγει και να αφήσει τον φίλο του τον Ανδρέα Ζάκο. Οι δύο φίλοι τελικά μετά από δίκη παρωδία απαγχονίστηκαν στις 9 Αυγούστου 1956...

 Η κηδεία του Ήρωα και η ασέβεια των κατακτητών...
Μόλις ο Διγενής πληροφορήθηκε από την αλληλογραφία τον ηρωικό θάνατο του Χαράλαμπου Μούσκου, τον τραυματισμό του Μάρκου Δράκου και τη σύλληψη των Ζάκου και Μιχαήλ, λυπήθηκε πολύ, αλλά ένοιωσε περήφανος γι΄ αυτούς. Αισθάνθηκε όμως, βαθιά ικανοποίηση όταν διάβασε από το κρησφύγετο του τα αισθήματα αμέριστης συμπαράστασης του Κυπριακού λαού προς τον αγώνα της ηρωικής ΕΟΚΑ. Το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου ήταν η μέρα της κηδείας του Χαράλαμπου Μούσκου. Το φέρετρο του ηρωικού παλικαριού τυλιγμένο με τη Γαλανόλευκη και καλυμμένο με λουλούδια και στεφάνια, μεταφέρθηκε από το Νοσοκομείο της Παντάγιας στη Λευκωσία, συνοδευόμενο από νεκρική πομπή 5 χιλιομέτρων! Πλήθη λαού και στις δυο μεριές του δρόμου απ΄ όπου κι αν περνούσε το φέρετρο με τη σορό του Χαράλαμπου, γονάτιζαν και κάνοντας τον σταυρό τους ορκίζονταν Ένωση Ή Θάνατο. Με πείσμα αρνήθηκαν να υπακούσουν την απαγόρευση των Άγγλων να μην ακολουθήσουν το φέρετρο του ήρωα από την Εκκλησία της Φανερωμένης, όπου έγινε η νεκρώσιμη ακολουθία, προς το νέο κοιμητήριο Λευκωσίας, με αποτέλεσμα να προκληθούν αιματηρές συγκρούσεις στη Λευκωσία.

Παρά τις καταρρακτώδεις βροχές και τις αυστηρές προειδοποιήσεις της Αστυνομίας ο λαός τίμησε τον ήρωά του. Οι Βρετανοί δεν σεβάστηκαν ούτε τον νεκρό ούτε τα θρησκευτικά σύμβολα. Χρησιμοποίησαν βία, έριξαν δακρυγόνα και επιτέθηκαν με ρόπαλα κατά της νεκρικής πομπής. Συγκεκριμένα, μετά από την ακολουθία στην εκκλησία Φανερωμένης, και ενώ ο νεκρός, υπό δυνατή βροχή και στα χέρια συγγενών, φίλων και συναγωνιστών του μεταφερόταν στο κοιμητήριο, Άγγλοι στρατιώτες ανέκοψαν την πομπή στην Πλατεία Μεταξά (Ελευθερίας σήμερα) και προσπάθησαν να τη διαλύσουν. Για το σκοπό αυτό έριξαν δεκάδες δακρυγόνα, ο κόσμος σκορπίστηκε, οι μεταφέροντες το νεκρό κινδύνεψαν και, τελικά, πήραν τη σορό του από το φέρετρο και τρέχοντας τον απομάκρυναν και τον μετέφεραν στο κοιμητήριο, όπου και τον έθαψαν, σκεπάζοντάς τον με την Ελληνική σημαία. Οι "δυνάμεις ασφαλείας" βλέποντας την αποφασιστικότητα του λαού να θάψει με τιμές τον ήρωά του, λύσσαξαν. Και αφού δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο για να αποτρέψουν την παλλαϊκή συγκέντρωση, ξέσπασαν στον τάφο του ήρωα.


Η γαλανόλευκη, που ενσάρκωνε την Ελλάδα, την οποία είχε πάντα στην καρδιά του και για την οποία αγωνιζόταν, αποτέλεσε το σάβανό του. Η Κύπρος μας σήμερα εξακολουθεί να δοκιμάζεται. Και σήμερα όπως και τότε, όπως και πάντα, η μαχητικότητα της νεολαίας είναι η μόνη σανίδα σωτηρίας. Ο Χαράλαμπος έπεσε ηρωικά αφήνοντας σ’ εμάς και στις επερχόμενες γενιές το δίδαγμα ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες. Όταν, μάλιστα, είναι Έλληνες, όπως ο Μούσκος, αφήνουν διαχρονική τη διδαχή ότι πρέπει να γίνουμε «πολλώ κάρρονες τούτων».


Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2019

Η "Μάχη του Λανιτείου" - 14/12/1955


Η 14η Δεκεμβρίου 1955 θεωρείται μια από τις σημαντικότερες ημέρες στην ιστορία της Λεμεσού και κατ'επέκταση ολόκληρου του νησιού.

Η "Μάχη του Λανιτείου" έχει γραφτεί με χρυσές σελίδες στην ιστορία των μαθητικών αγώνων ενάντια στους Αποικιοκράτες. Με τη συμμετοχή των μαθητών του Λανιτείου μέσα από μια ειρηνική εκδήλωση διαμαρτυρίας, η οποία κατέληξε αιματηρή, εξ αιτίας της αυθαιρεσίας και της βιαιότητας των Βρετανών Κομάντος που πήραν μέρος στην εκδήλωση διαμαρτυρίας των μαθητών, απέδειξαν ότι η Ελληνόψυχη μαθητιώσα νεολαία βρισκόταν στην πρώτη τη γραμμή για την Πατρίδα μας.

Μετά από το γεγονός αυτό, οι Βρετανοί έκλεισαν το σχολείο, το διέγραψαν από τα Μητρώα των σχολείων, το μετέτρεψαν σε στρατόπεδο και οι τελειόφοιτοι μαθητές αναγκάστηκαν να πάρουν το Απολυτήριό τους από το Αθηναϊδειο!

Η Μάχη του Λανιτείου και οι εθνικοί αγώνες των Ελληνόψυχων μαθητών αφυπνίζουν κάθε νέο ώστε να μάχεται αδιάκοπα για τα εθνικά δίκαια. Πιστοί συνεχιστές στο παράδειγμά τους, θα συνεχίσουμε κι εμείς με το ίδιο θάρρος και την ίδια μαχητικότητα ενάντια σε κάθε εχθρό της Κύπρου μας.



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2019

Η σφαγή των Καλαβρύτων - 13.12.1943



Η 13η Δεκεμβρίου 1943 αποτέλεσε την επιτομή της βαρβαρότητας της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα.

Τα ναζιστικά στρατεύματα, στο πλαίσιο της "Επιχείρησης Καλάβρυτα", διέταξαν όλους τους κατοίκους των Καλαβρύτων να συγκεντρωθούν στο δημοτικό σχολείο της πόλης. Οι γυναίκες και τα παιδιά περιορίστηκαν στο σχολείο, ενώ οι άνδρες και τα αγόρια άνω των 14 ετών οδηγήθηκαν στην κοντινή Ράχη του Καππή. Εκεί έμελλε να διαπραχθεί ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Γερμανοί με τα πολυβόλα τους δημιουργούν ένα μεγάλο σωρό από πτώματα και τελειώνουν με χαριστικές βολές, με τον αριθμό των νεκρών να ξεπερνά το 700. Τα Καλάβρυτα ορφανεύουν και καταστρέφονται ολοσχερώς.

"... η γη της πατρίδας μας είναι παραγεμισμένη με κόκαλα παλικαριών..."



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ
Περισσότερα ...

Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2019

Φώτης Παπαφώτης


Απεβίωσε χθες ο Αγωνιστής της ΕΟΚΑ και φλογερός Πατριώτης Φώτης Παπαφώτης.

Ο Φ. Παπαφώτης, εγκατέλειψε τις σπουδές του στην Αθήνα για να εκπαιδευτεί στον ανταρτοπόλεμο και να επιστρέψει στην Μεγαλόνησο για να συμμετάσχει με τα υπόλοιπα παλικάρια του Διγενή στον Αγώνα για Απελευθέρωση από τον Αγγλικό ζυγό και Ένωση μετά της μητρός Ελλάδος. Κατά την διάρκεια του Αγώνα, τραυματίστηκε σοβαρά από έκρηξη βόμβας, γεγονός το οποίο δεν τον πτόησε από το να ριχτεί ολόψυχα στην μάχη κατά του Άγγλου Δυνάστη. Στα αρχικά στάδια του Αγώνα διετέλεσε υποτομεάρχης Πενταδακτύλου υπό τον Γρ. Αυξεντίου, ενώ μετέπειτα διετέλεσε τομεάρχης Καρπασίας.

Ως κίνημα μεταβιβάζουμε τα βαθύτατα συλλυπητήρια μας προς την οικογένεια ενός ανθρώπου που ουδέποτε πρόδωσε τα ιδανικά της Ελευθερίας και του Ελληνικού Έθνους. Ενός ανθρώπου που πολέμησε ακούραστα για την ευόδωση των Εθνικών μας πόθων. Χρέος μας προς τον Αγωνιστή Παπαφώτη, όπως και σε κάθε άλλο αγνό Αγωνιστή, να ακολουθήσουμε τον δρόμο που χάραξαν προς την Ελευθερία της Κύπρου και την πολυπόθητη Εθνική μας ολοκλήρωση.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ




Γραφείο Τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

11/12/1955: Θρυλική «Μάχη των Σπηλιών»



Σαν σήμερα 11/12/1955, ο Αυξεντίου σώζει τον Αρχηγό Γρίβα και τον Αγώνα, με την θρυλική «Μάχη των Σπηλιών».

Αγγλικός στρατός οδηγημένος από το χέρι της προδοσίας, πάτησε τα Σπήλια. Ανηφόρισε στα λημέρια όπου βρισκόταν το κρησφύγετο του Αρχηγού. Πυκνή ομίχλη κάλυπτε την περιοχή και υπήρχαν στιγμές που η ορατότητα μηδενιζόταν. Εκείνη την ημέρα, έσωσε τον Αρχηγό και τον αγώνα Ο Θεός.

Ο Γρηγόρης Αυξεντίου ανάλαβε την κάλυψη των κινήσεων του Αρχηγού και των ανταρτών, που άρχισαν να μετακινούνται. Το μυαλό, και η τόλμη του Σταυραετού παρέσυραν τους Άγγλους σε μάχη αναμεταξύ τους. Ο Αυξεντίου πρόσεξε πως δυο ομάδες στρατιωτών κινούνταν στις απέναντι παρυφές τις χαράδρας. Με το αυτόματο του πυροβόλησε και προς τις δυο αντίθετες πλευρές, και ο ίδιος σαν βαρελάκι κατρακύλησε στο βάθος ενώ οι Άγγλοι άρχισαν να αλληλοπυροβολούνται σε μια άγρια μάχη αλληλοεξόντωσης.

Ο Αρχηγός, με το δάκτυλο στη σκανδάλη και έτοιμος να δώσει μάχη αν χρειαστεί, διολίσθησε με τους αντάρτες από τον κλοιό των Άγγλων και των ανιχνευτικών σκυλιών, άρχισε μια δραματική ορειβασία με αλλεπάλληλες επαφές με τον εχθρό σε απόσταση μερικών μόνο μέτρων, και με μύριες δυσκολίες και κινδύνους, προωθήθηκε στην Κακοπερτριά με πυξίδα τον Πολικό αστέρα, ενώ ο Αυξεντίου κατόρθωσε να διαφύγει στην Αγία Ειρήνη και στα Καννάβια, όπου διανυκτέρευσε στις εκκλησιές των χωρίων, και να φτάσει τελικά στα Λαγουδερά.

Γνωρίζοντας καλά ότι το ηθικό των στρατιωτών του εχθρού κατέπιπτε ραγδαία, ο Γρίβας εξέδωσε προκήρυξη, με αποδέκτες τους βρετανούς:

Άγγλοι στρατιώται,
«Η νίκη την οποίαν διατυμπανίζει ο στρατάρχης σας στα Σπήλια εναντίον των πατριωτών της ΕΟΚΑ, σας εστοίχισε περί τους 100 νεκρούς και τραυματίας, ενώ εις ημάς κανέναν. Επέσατε εις παγίδαν που εστήθη. Θα πάρετε και άλλα μαθήματα, εσείς και ο στρατάρχης σας, εάν εξακολουθήσετε να κτυπάτε τους Κυπρίους αγωνιστάς της ελευθερίας. Οι αρχηγοί σας, σας αποκρύπτουν τας πραγματικάς απωλείας σας. Συντόμως θα σας τας κοινοποιήσωμεν ημείς».


Περισσότερα ...

Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2019

Χριστουγεννιάτικη Συνεστίαση ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ


Το ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ. σας προσκαλεί στη Χριστουγεννιάτικη συνεστίασή του, όπου δίνεται η ευκαιρία σε νέους Δρασίτες να ανταλλάξουν απόψεις με παλαιότερους, αλλά και να διασκεδάσουν με άφθονο φαγητό, ποτό και ζωντανή μουσική.

Παρασκευή 27/12/2019, η ώρα 20:00
Στην Ταβέρνα "Μαγειρίο Ταβερνάκι"
στην Λεωφ. Ελευθερίας 121, Λεμεσός.

Πληροφορίες - κρατήσεις μέχρι 24/12
Νικόλας 0035799972969 / 6949845784

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2019

Παναγιώτης Συμεού - 25/11/1958


Στις 25 Νοεμβρίου 1958, ο Παναγιώτης Συμεού περνά στην Αθανασία, μαρτυρώντας για την Ένωση με τη Μάνα Ελλάδα.

Ο "Πανίκκος" εντάχθηκε στον Αγώνα το 1956 και συμμετείχε σε πολλές επιθέσεις καθώς και σε μεταφορά οπλισμού. Συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1958 από τους Άγγλους. Στις 25 Νοεμβρίου καθώς οδηγείτο υπό την απειλή όπλων για να υποδείξει πού υπήρχε οπλισμός στη Λεμεσό, προσπάθησε να διαφύγει από το αστυνομικό αυτοκίνητο και δέχθηκε πυρ από Άγγλους στρατιώτες και Τούρκους επικουρικούς αστυνομικούς που τον συνόδευαν και έτσι, άφησε την τελευταία του πνοή.

Η θυσία του φάρος στον Αγώνα μας.
Η ανδρεία του παράδειγμα για κάθε Ελληνόψυχο νέο.

Ξεκουράσου, κάποτε θα δεις τη Μάνα να αγκαλιάζει την κόρη της.

"Αν μάθεις πως σκοτώθηκα, χαρές να 'χετε όλοι, για της πατρίδας την τιμή είναι γλυκό το βόλι..."



Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Σάββας Ροτσίδης - 25/11/1958



Σαν σήμερα, 25 Νοεμβρίου το 1958, δαφνοστεφανώνεται και λαμβάνει μια θέση δίπλα από τα υπόλοιπα παλληκάρια του Αρχηγού Διγενή, ο Σάββας Ροτσίδης.

Ο Σάββας μυήθηκε από τα πρώτα χρόνια στην ΕΟΚΑ και συνεργαζόταν με τις ανταρτικές ομάδες Πιτσιλιάς. Τον Οκτώβριο του 1956 συνελήφθη και υπέστη φρικτά βασανιστήρια από τους δυνάστες, επειδή βρέθηκε με δυο περίστροφα. Όταν οδηγήθηκε στο χωριό Άγιος Επιφάνιος, για να καταδώσει, δήθεν, τους συνεργάτες του, κατόρθωσε να διαφύγει. Τον Νοέμβριο του 1958 ο Ροτσίδης, στον δρόμο για να πάρει νερό στο κρησφύγετό του, ενέπεσε σε αγγλική ενέδρα, με τους τότε κατακτητές να παραβιάζουν την υφιστάμενη τότε εκεχειρία και να σκοτώνουν τον ήρωα.

Ο τελευταίος ηρωικός νεκρός αντάρτης της ΕΟΚΑ, Σάββας Ροτσίδης, θα φωτίζει τον δρόμο του αγώνα των ελληνόψυχων νέων για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ - ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ - ΕΝΩΣΗ.


Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2019

Χριστοφόρου Γεώργιος - 20/11/1958



Σαν σήμερα 20/11/1958 περνά στο πάνθεο των ηρώων ο αγωνιστής της ΕΟΚΑ, Χριστοφόρου Γεώργιος.

Γεννήθηκε στο χωριό Έμπα, της επαρχίας Πάφου, στις 30 Νοεμβρίου 1940. Ο Γεώργιος Χριστοφόρου τελείωσε το δημοτικό σχολείο στην Έμπα και φοίτησε στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου Πάφου. Οικονομικοί λόγοι τον ανάγκασαν να σταματήσει τις σπουδές του, οπότε ακολούθησε το επάγγελμα του ράπτη.

Έγινε μέλος της ΕΟΚΑ στην Έμπα, το 1957. Ο ομαδάρχης του χωριού, του εμπιστεύθηκε τα πυρομαχικά και τον οπλισμό της ομάδας, τα οποία ο Χριστοφόρου έκρυβε. Το Νοέμβριο του 1958, κατά τη διάρκεια κατ' οίκον περιορισμού εννέα ημερών που είχε επιβληθεί στην Έμπα, έγιναν μαζικές συλλήψεις στο χωριό. Κάποιος από τους συνεργάτες του λύγισε στα βασανιστήρια και τον αποκάλυψε. Ο Χριστοφόρου πρόλαβε να μεταφέρει και να αποκρύψει αλλού τον οπλισμό, προτού συλληφθεί και βασανισθεί μέχρι θανάτου.

Πριν από την κηδεία του, έγινε πάλη μεταξύ του πατέρα του, ο οποίος επέμενε να δει το νεκρό σώμα του, και των Άγγλων στρατιωτών που του το απαγόρευσαν. Στη συνέχεια επιβλήθηκε κατ' οίκον περιορισμός στο χωριό και οι στρατιώτες επέτρεψαν μόνο σε τέσσερα άτομα να θάψουν τον ήρωα, μαζί με τον πατέρα του, απαγορεύοντας να τον ξετυλίξουν από τις κουβέρτες με τις οποίες τον είχαν τυλιγμένο και να τον ντύσουν νεκρικά, σύμφωνα με τις Ελληνορθόδοξες παραδόσεις του τόπου μας.

Ως Ε.Κ.Φ ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ τιμούμε την μνήμη του αγωνιστή Χριστόφορου Γεωργίου που έδωσε τη ζωή του για την ιδέα της ΕΝΩΣΗΣ της Κύπρου με τη ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ. Αυτός ο πόθος δεν θα σβήσει όσο υπάρχουμε εμείς να κρατάμε ζωντανή τη φλόγα!


Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ
Περισσότερα ...

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

Κυριάκος Μάτσης


«Μακαρισμένοι εκείνοι που δρόμους πρωτανοίγουν.
Ευλογημένοι αυτοί που τους ακολουθούν...»

Η μοίρα της Κύπρου έμελλε από το 1955 μέχρι το 1959 να σφραγιστεί με τον τρισένδοξο αγώνα της ΕΟΚΑ και των Αθάνατων ηρώων που έψαξαν τα μονοπάτια για να βρουν την Λευτεριά. Μέσα από την ιστορία του αγώνα της ΕΟΚΑ, ο κυπριακός Ελληνισμός μπορεί σήμερα να περηφανεύεται για τα αμούστακα παλικάρια που πολέμησαν τον Άγγλο αποικιοκράτη και έδωσαν τη ζωή τους για να δουν την πατρίδα μας στην αγκαλιά της βασανισμένης της μάνας. Ένας από τους θρυλικούς ήρωες του ’55-‘59, την μνήμη του οποίου τιμούμε σήμερα, είναι ο Κυριάκος Μάτσης, ο Σταυραετός του Πενταδαχτύλου, ο υψηλός οραματιστής, ο άνθρωπος του οποίου οι αξίες φτάνουν μέχρι τις μέρες μας ως πολύτιμος φάρος και οδηγός.

Ο Κυριάκος Μάτσης γεννήθηκε στο χωριό Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας. Σύντομα άφησε την οικογένειά του για να φοιτήσει στο γυμνάσιο Αμμοχώστου, όπου και γνώρισε τον μετέπειτα υπαρχηγό της ΕΟΚΑ, Γρηγόρη Αυξεντίου. Σπούδασε Γεωπόνος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αναπτύσσοντας, μάλιστα, πλούσια Εθνική δράση. Πρωτοστάτησε σε εκδηλώσεις διαφώτισης του λαού, διαμαρτυρίας κατά του Αγγλικού Προξενείου και υπήρξε ιδρυτής της ΕΦΕΚ Θεσσαλονίκης.

Ερχόμενος στην Κύπρο, έζησε και εργάστηκε στην Αμμόχωστο μέχρι που ξέσπασε ο ένοπλος αγώνας της ΕΟΚΑ. Ο Κυριάκος Μάτσης, με την έντονη δράση του στις κατεχόμενες σήμερα επαρχίες Αμμοχώστου και Κερύνειας, μετατράπηκε σε ζωντανό θρύλο για τον μαχόμενο Ελληνισμό του νησιού. Με το ψευδώνυμο «Μιλτιάδης» ανέλαβε από τις αρχές του φθινοπώρου του 1955 ως παγκύπριος σύνδεσμος μεταξύ του Αρχηγού Διγενή και των τομέων της ΕΟΚΑ. Διετέλεσε τομεάρχης της επαρχίας Αμμοχώστου ενώ από το 1956 μέχρι το θάνατό του είχε υπό την κυριότητά του την επαρχία Κερύνειας.

Στις 9 Ιανουαρίου 1956, μετά από προδοσία, συνελήφθη από τον κατακτητή, βασανίστηκε στα κρατητήρια της Ομορφίτας και του ζητήθηκε να προδώσει τα πολυάριθμα μυστικά της ΕΟΚΑ, τα οποία κατείχε. Κορυφαία, ίσως, στιγμή του μεγαλείου του, ήταν η απάντηση προς τον στρατάρχη Χάρτινγκ, ο οποίος τον επισκέφτηκε προσωπικά στο κελί του. Στην προσπάθειά του ο Χάρτινγκ να τον εξαγοράσει με το ποσό του μισού εκατομμυρίου λιρών, πήρε ως απάντηση την ιστορική φράση από τον Ηρόδοτο που έδωσαν οι Έλληνες στους Πέρσες: «Ού περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής».

Όπως και σήμερα, άλλοι θα επέλεγαν μια διαφορετική φράση από την Ιστορία του Ηροδότου. Θα επέλεγαν το κομμάτι που λέει «πιο κερδοφόρος ο συμβιβασμός με τον Πέρση». Άλλοι, όμως, ανάμεσά τους και ο Κυριάκος Μάτσης επέλεξαν τη συναίσθηση του ιστορικού χρέους, αυτής που πηγάζει από την απάντηση του 480 π.Χ. στις Θερμοπύλες: «Η λαχτάρα της ελευθερίας, μας παρακινεί να αντιμετωπίσουμε τον εχθρό και να αμυνθούμε, με όση δύναμη κι αν έχουμε».

Μετά τα κρατητήρια της Ομορφίτας, στα οποία πραγματοποιήθηκαν τα σκληρότερα βασανιστήρια κατά τον τετραετή αγώνα της ΕΟΚΑ, ο Κυριάκος Μάτσης μεταφέρθηκε σε εκείνα της Κοκκινοτριμιθιάς. Μετά από πολλά σχέδιά του, κατόρθωσε να αποδράσει, αναλαμβάνοντας εκ νέου τα ηνία του αγώνα στην επαρχία Κερύνειας. Όταν δυο χρόνια αργότερα, την 19η Νοεμβρίου 1958, περικυκλώθηκε στο κρησφύγετό του στο Δίκωμο από τους Βρετανούς, επέλεξε να βροντοφωνάξει «Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας» αντί να παραδοθεί και έτσι χάρισε τη ψυχή του στο βωμό της Ελευθερίας. Πέρασε στο πάνθεο των ηρώων του έπους της ΕΟΚΑ, μεταλαμπαδεύοντας στους συναγωνιστές του το πάθος του για αγώνα και στους απογόνους του τον πόθο για επιστροφή.

Εκεί ακριβώς που τρίζει το μέταλλο της αντοχής του ανθρώπου, εκεί που άλλοι περιμένουν το «συμβιβάζομαι» και αντ’ αυτού έρχεται ως απάντηση το «Μολών Λαβέ», εκεί που η ιστορία διασταυρώνει τα βήματά της ανάμεσα σε ήρωες και Αθανάτους, εκεί που οι συμβιβασμοί και ο ρεαλισμός καταπατώνται, εκεί που η σπανιότητα και η ποιότητα συμπίπτουν, εκεί που «το αληθινό μπόι του ανθρώπου μετριέται πάντα με το μέτρο της Λευτεριάς», όπως έγραψε ο Ρίτσος, εκεί κανείς θα συναντήσει τους ήρωες της ΕΟΚΑ. Εκεί θα συναντήσει κανείς τον Κυριάκο, γιό του Χριστοφή και της Κυριακούς, που πέθανε για την Ελλάδα και την μνήμη του οποίου οφείλουμε να προσκυνούμε εσαεί.

«Μη ξεχνάτε πως από τη γενιά αυτή θα ξεπηδήσουν οι νέοι Λεωνίδες και οι νέοι Θεμιστοκλήδες, οι νέες Σουλιώτισσες και οι νέες Σπαρτιάτισσες. Μη ξεχνάτε ποτές πως είμαστε Έλληνες. Και σαν Έλληνες ας σταθούμε στο ύψος της ιστορίας μας περήφανοι κι αξιοπρεπείς. Να μη ξεχνάτε ποτές πως εμείς, οι σκλαβωμένοι Κύπριοι Έλληνες πρέπει ν’ ατενίζουμε την Ελλάδα κράζοντάς της πάντα το “άνοιξε μάνα μας γλυκειά, την άφθαρτη αγκαλιά σου κι αγκάλιασέ μας τα φτωχά, τα μαύρα τα παιδιά σου”. Αυτά είναι τα λόγια, που αιώνια θα βροντοφωνάζουμε, έως ότου δούμε την ιστορική μας νήσο στης μάνας μας την αγκαλιά. Κι ύστερα όλοι μας ας εργαζόμαστε για την μεγάλη εκείνη μέρα, κατά την οποία ο ζωογόνος της ελευθερίας άνεμος θα φωτίσει όλους τους σκλάβους λαούς της γης.

Ελληνόπουλα, ας κλείσουμε βαθιά στη ψυχή μας τα αθάνατα αυτά ιδανικά. Έχουμε χρέος ιερό να το κάνουμε αυτό. Εμπρός, λοιπόν, ακρίτες των εθνικών μας επάλξεων. Ας της δώσουμε το κάθε τι. Και τη ζωή μας ακόμα. Γιατί αν πραγματικά μια φορά κανείς πεθαίνει, το να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα, θεία είν’ η δάφνη...»   
Κυριάκος Μάτσης


Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2019

Αναστάσης Γιακουμή - 18/11/2018


Τη 18η Νοεμβρίου 1958 περνά στο Πάνθεο των Ηρώων ο Αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α Αναστάσης Γιακουμή.

Υπήρξε από τους πρωτεργάτες του Αγώνα στην περιοχή του και υπηρέτησε ως σύνδεσμος. Μετέφερε αλληλογραφία, φυλλάδια και οπλισμό. Ο Αναστάσης όντας και γεωργός, έστησε με άλλα 2 άτομα μια καλά εκτελεσμένη ενέδρα. Προσποιούμενος ότι όργωνε οδήγησε τα Αγγλικά αυτοκίνητα στη νάρκη που στήθηκε. Μόλις κτυπήθηκε το πρώτο αυτοκίνητο οι άνανδροι Άγγλοι εκτέλεσαν τον Αναστάση.

Το ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ, πιστό στον Ιερό Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α θα συνεχίσει το δρόμο που χάραξε ο Αναστάσης Γιακουμή και τόσα άλλα παλλικάρια του Αρχηγού Διγενή.


Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Καννάουρος Χριστόδουλος - 18/11/1958



Σαν σήμερα, το 1958, περνά στην Αθανασία ο Αγωνιστής της Ενώσεως Καννάουρος Χριστόδουλος.

Ο Χριστόδουλος υπήρξε από τα πρώτα μέλη της Ε.Ο.Κ.Α.

Στις 18 Νοεμβρίου 1958 συνελήφθη μεταξύ Αμιάντου - Κυπερούντας ο σύνδεσμος Κυπερούντας με όλη την αλληλογραφία που προερχόταν, τόσο από την ανταρτική ομάδα, που βρισκόταν την ημέρα εκείνη στον Αμίαντο, όσο και από άλλα μέλη της περιοχής.

Ο Γεώργιος Κάζανος που ανέμενε την αλληλογραφία βρήκε κρησφύγετο στο σπίτι του Χριστόδουλου. Μόλις μπήκε στο σπίτι, Βρετανοί στρατιώτες συνοδευόμενοι από Τούρκους εισέβαλαν σε αυτό και πυροβόλησαν θανάσιμα τον Χριστόδουλο και συνέλαβαν τον Κάζανο.

Η Ελληνόψυχη νεολαία του ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ θα φροντίσει ώστε η μνήμη του να μείνει άσβεστη και η θυσία του να δικαιωθεί με την Ένωση με τη Μάνα Ελλάδα.



Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Πορεία Καταδίκης του ψευδοκράτους


Δυστυχώς για κάποιους, οι Δρασίτες θα βρίσκονται πάντοτε στην πρώτη τη γραμμή!

Αυτό απαιτεί η συνείδησή μας. Να διαφυλάττουμε σαν κόρη οφθαλμού τα ιδεώδη που γιγάντωσαν και δαφνοστεφάνωσαν τους ηρωικούς νεκρούς του τόπου μας. Διατρανώνουμε στους μειοδότες ότι κάθε σχέδιο τουρκοποίησης της Κύπρου μας είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Για να κυματίζει περήφανα η σημαία μας, για να φύγουν μια μέρα οι μιναρέδες που τρυπούν τον γαλανό μας ουρανό, για να κοιτούμε τις μαυροφορεμένες μάνες στα μάτια χωρίς ντροπή.

Γη σε τούρκο ΟΥΤΕ ΕΚΑΤΟΣΤΟ!




Γραφείο Τύπου 
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Μνημόσυνο Εθνομάρτυρα Κυριάκου Μάτση


Αυτή την Κυριακή 17/11/2019 η Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ. τελεί το μνημόσυνο του Εθνομάρτυρα Κυριάκου Μάτση στον Ιερό Ναό Αγίου Θωμά στο Γουδή, στις 10:30.
Περισσότερα ...

Γεώργιος Νικολάου - 12/11/1956



Σαν σήμερα το 1956, αφήνει την τελευταία του πνοή έπειτα από τα απάνθρωπα βασανιστήρια των Άγγλων, ο Αγωνιστής Γεώργιος Νικολάου από τον Κάτω Πύργο, Λευκωσίας.

Ο Αγωνιστής, ψευδώνυμο του οποίου ήταν "Δάφνιος", ανέπτυξε πλούσια δράση, από την προπαρασκευαστική περίοδο του Αγώνος ακόμα. Διετέλεσε υπεύθυνος της ΕΟΚΑ στα χωριά Πηγαίνια, Παχύαμμος, Κάτω και Πάνω Πύργος. Στο σπίτι του, διατηρούσε κρησφύγετο όπου φιλοξένησε τους πρώτους αντάρτες του τομέα Τυλληρίας, πριν τους προωθήσει σε νέο κρησφύγετο. Ο ίδιος, είχε αναλάβει και την επικίνδυνη αποστολή της τροφοδότησης της ανταρτικής ομάδας. Παράλληλα, υπήρξε ένας εκ των συνδέσμων της ομάδας του Ήρωα Μάρκου Δράκου, συντελόντας αρκετές φορές στην επιτυχία της ομάδος.

Στις 27 Οκτωβρίου 1956, συνελήφθη από τους Εγγλέζους Δυνάστες μαζί με χωριανούς του, τους οποίους μετέφεραν σε στρατόπεδο στο δρόμο Πεντάγειας - Ξερού. Ο αδελφός του, Τάκης Νικολάου,κατάφερε να τον συναντήσει χωρίς να τον αντιληφθούν οι Εγγλέζοι στις 12 Νοεμβρίου 1956. Ο αγωνιστής ενημέρωσε τον αδερφό του για τα βάναυσα βασανιστήρια τα οποία είχε δεχτεί, όπως την πρόκληση κώφωσης με εκρηκτικά. Την επομένη μέρα, κατά την επίσκεψη της οικογένειας του, ο Ήρωας βρέθηκε νεκρός με θρυμματισμένα τα πόδια και μια σφαίρα στην πλάτη, την οποία δέχθηκε αφότου είχε εκπνεύσει. Ο θάνατός προκλήθηκε από το βασανιστήριο του πνιγμου, για το οποίο οι Εγγλέζοι χρησιμοποίησαν πετρέλαιο, μαζί με πριονίδι.

Ο “Δάφνιος” αποτελεί για μας τρανό παράδειγμα του πόθου του Κυπριακού λαού για Ένωση και Λευτέρια, όπως και της ανιδιοτέλειας που επέδειξαν οι αγωνιστές κατά την διάρκεια του Αγώνα, απέναντι στον Ιερό τούτο Σκοπό. Ο Ήρωας Νικολάου Γεώργιος υπέμεινε απάνθρωπα βασανιστήρια χωρίς να λυγίσει, γνώριζε ότι θυσιαζόταν για ένα Ύψιστο Ιδανικό και ανέμενε με υπερηφάνεια το τέλος. Η τόλμη, η εγκαρτέρηση και η ανιδιοτέλεια που χαρακτήριζαν τον Αγωνιστή μας πεισμώνουν και μας ενθαρρύνουν να συνεχίσουμε στα χνάρια των Ηρώων μας, έως την Απελευθέρωση της Πατρίδος μας.




Γραφείο Τύπου 

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Ξενοφώντος Πρόδρομος - 12/11/1958



Σαν σήμερα, δολοφονείται από τους Εγγλέζους αποικιοκράτες ο Ήρωας Ξενοφώντος Πρόδρομος, με καταγωγή από το Αγριδάκι της κατεχόμενης Κερύνειας.

Ο Αγωνιστής εντάχθηκε στις τάξεις της ΕΟΚΑ και στην πάλη του Ενωτικού Αγώνος στην ηλικία των 16 ετών, έπειτα από τον πόθο και το πείσμα του να συνεισφέρει στον Αγώνα για την Λευτεριά της ιδιαίτερης μας Πατρίδας. Επιφορτίστηκε με την διανομή φυλλαδίων και με την παρακολούθηση των κινήσεων των Άγγλων. Εξαιτίας της σύλληψης του αδερφού του, Ζαχαρία, ο οποίος αποτελούσε τον τροφοδότη των αντάρτικων ομάδων του “Μιλτιάδη” της ΕΟΚΑ Κ. Μάτση, ο νεαρός Ήρωας ανέλαβε χρέη τροφοδότη για τους αντάρτες συναγωνιστές του. Παράλληλα με την συμβολή του στον Αγώνα για Ένωση με την Μάνα Ελλάδα, ο Π. Ξενοφώντος παρέμεινε ένας νέος με ενεργή συμμετοχή στα κοινά του τόπου, καθώς συμμετείχε στα εθνικόφρωνα σωματεία της περιοχής, στον θρησκευτικό σύλλογο και στην συντεχνία του χωριού του.

Στις 7 Νοεμβρίου του 1958 κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ως τροφοδότη, μετά από προδοσία συνελήφθη από τους δυνάστες της Μεγαλονήσου και υποβλήθηκε σε ανάκριση με στόχο να αποκαλύψει μυστικά της Οργάνωσης. Ο Αγωνιστής, παρά το νεαρό της ηλικίας του επέδειξε περίσσιο θάρρος και επιμονή, αρνούμενος να αποκαλύψει το οτιδήποτε. Τότε, οι βάρβαροι εγγλέζοι τον υπέβαλαν σε απάνθρωπα βασανιστήρια, τα οποία όμως ήταν εις μάτην καθώς ο έφηβος Αγωνιστής, επιδεικνύοντας την αντοχή της Αθάνατης και αλύγιστης Ελληνικής ψυχής, εξέπνευσε αρνούμενος να προδώσει τους συναγωνιστές του, τον Αγώνα της ΕΟΚΑ και το ύψιστο ιδανικό της Ελευθερίας. Το άψυχο κορμί του Ήρωα, παραδόθηκε στους δικούς του με διαλυμένο κρανίο και χωρίς νύχια, απόδειξη των βάναυσων μαρτυρίων στα οποία υποβλήθηκε.

Ο Αγωνιστής Πρόδρομος Ξενοφώντος αποτελεί λαμπρό παράδειγμα Έλληνα και ως τέτοιον οφείλει να τον τιμά το Έθνος μας, ως άνθρωπο ο οποίος δεν λιποψύχησε μπρος στο δύσβατο μονοπάτι της Λευτεριάς, που δεν δίστασε να πολεμήσει για την Αυτοδιάθεση του Λαού μας και την Ένωση της βασανισμένης μας Κύπρου με την ΜΟΝΗ Μητέρα Πατρίδα, την Ελλάδα. Η θυσία του αποτελεί για μας προσταγή να συνεχίσουμε τον “μέχρις εσχάτων” αγώνα μας για Απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ




Γραφείο Τύπου 

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Αντικατοχικές Εκδηλώσεις Καταδίκης του ψευδοκράτους 2019


Θα σταθούμε στη γη που μας γέννησε
με τη μνήμη εκείνων που διάβηκαν
την αγάπη για κείνους που θα ‘ρθουνε
και τη θεία γαλήνη στα σπλάχνα.


Το ψευδοκράτος τους
Τα κατεχόμενά μας χωριά!


Περισσότερα ...

Γεώργιος Χαραλάμπους - 5/11/1955


Σαν σήμερα το 1955, θυσιάζεται για την Αυτοδιάθεση της Μεγαλονήσου και την ΈΝΩΣΗ με την μάνα Ελλάδα ο αγωνιστής Γεώργιος Χαραλάμπους.
Ο Αγωνιστής καταγόταν από το χωριό Άγιος Επιφάνιος Σολέας, ενώ διέμενε στο χωριό Κυρά της επαρχίας Μόρφου, εργαζόμενος ως ξυλουργός.

Ο Αρχηγός Διγενής, εξ αφορμής της ένδοξης επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, εξέδωσε εντολή στους πιστούς του αγώνα για Εθνική ολοκλήρωση, με σκοπό την διεξαγωγή μαχητικών διαδηλώσεων, οι αποικιοκρατικές αρχές όμως απαγόρευσαν τους εορτασμούς.
Στην Μόρφου, αψηφώντας τις διαταγές των δυναστών του Λαού μας, οργανώθηκε διαδήλωση με συμμετοχή μαθητών, φοιτητών και απλών πολιτών. Οι διαδηλωτές, υπακούοντας στα αγνά πατριωτικά τους αισθήματα, πορεύθηκαν προς τον αστυνομικό σταθμό, όπου τους ανέμεναν αστυνομικοί και Άγγλοι στρατιώτες.

Οι άνανδροι Εγγλέζοι χρησιμοποίησαν χειροβομβίδες για να καταπνίξουν την ειρηνική διαδήλωση, ενώ κατά την προσπάθεια των διαδηλωτών να πυρπολήσουν κυβερνητικά κτίρια ως αντίποινα για την βίαιη καταστολή της διαμαρτυρίας, οι Εγγλέζοι αποικιοκράτες απάντησαν με πυρά εναντίον του πλήθους. Τα φονικά βόλια των Εγγλέζων έπληξαν ένα πλήθος αποτελούμενο από ανηλίκους και φιλήσυχους ανθρώπους, οι οποίοι με περίσσιο θάρρος και οπλισμένοι με τον πόθο για Ένωση όρθωσαν το ανάστημα τους κόντρα στους βάρβαρους. Εκ των διαδηλωτών τραυματίσθηκαν από τις σφαίρες τρεις Έλληνες της Κύπρου, ένας εκ των οποίων ήταν ο αγωνιστής Γεώργιος Χαραλάμπους. Ο Ήρωας εξέπνευσε εν τέλει στις 5 Νοεμβρίου 1955, υποκύπτοντας στα τραύματα του.

Ο χαμός του Ήρωα θέριεψε την λαχτάρα των Κυπρίων για την ευόδωση του προαιώνιου πόθου, συμβάλλοντας στην επιτυχή κατάληξη του Δίκαιου του ένοπλου Αγώνα της ΕΟΚΑ.
Η μορφή και η θυσία του θα παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένες με τον Αγώνα του περήφανου Ελληνικού λαού της Κύπρου για Λευτεριά, Αυτοδιάθεση και Ένωση.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ




Γραφείο Τύπου 

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τρίτη, 5 Νοεμβρίου 2019

Ο τραγικός θάνατος του υπολοχαγού Χαράλαμπου Χαραλάμπους


Η 5η Νοεμβρίου 2009 είναι μία από τις μελανές σελίδες της Εθνικής Φρουράς. Ένα μέλος της έπεσε εν ώρα καθήκοντος. Ο υπολοχαγός Χαράλαμπος (Πάμπος) Χαραλάμπους, 29 ετών τότε, έφυγε από τη ζωή τόσο ξαφνικά και αδόκητα βυθίζοντας στο πένθος τους γονείς, την αδελφή και τη σύζυγο του.
Ήταν πριν εννέα χρόνια,  αυτή την μέρα, στο φυλάκιο στην πρώτη γραμμή της Λευκωσίας, ακριβώς απέναντι από τους εισβολείς και τον προμαχώνα «Ρόκας», κοντά στην Πύλη Πάφου, στο γνωστό φυλάκιο της Cyta, όταν στις 10:50 το πρωί κατά την καταμέτρηση πολεμικού υλικού ακούστηκε μια εκκωφαντική έκρηξη στο χώρο των πυρομαχικών του φυλακίου.
Το κακό είχε ήδη γίνει και ο 29χρονος υπολοχαγός έπεσε νεκρός, ακρωτηριασμένος στα δυο του χέρια και με ένα βαθύ τραύμα στην καρδιά.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα  είχε στα χέρια του τη μοιραία οπλοβομβίδα όταν ακούστηκε ένα παράξενο κλικ στο εσωτερικό του χωνιού της. Κάτι σαν να όπλισε ο πυροκροτητής και η αντίστροφη μέτρηση άρχισε. Ο δόκιμος Αντρέας Χριστοδούλου στα 4 με 5 λεπτά που μεσολαβούν μόλις πρόλαβε να του πει «μήπως και εκραγεί, κύριε λοχαγέ». Έκανε τρία βήματα προς τα πίσω μαζί με άλλους δύο στρατιώτες την ίδια στιγμή που ο υπολοχαγός ίσως προσπαθούσε να κάνει κάτι. Σύμφωνα με ό,τι είπε στον πατέρα του Γιώργο Χριστοδούλου ο νεαρός δόκιμος, είδε τον υπολοχαγό να παίρνει τη χειροβομβίδα κοντά στο στήθος του και να την κρύβει με τα χέρια και το σώμα του. Είχε καταλάβει ότι η έκρηξη θα ακολουθούσε την επόμενη στιγμή και θέλησε να σώσει τους άλλους. Θέλησε να σώσει τα άλλα τρία παιδιά που ήταν μαζί του στο στενό και αποκλεισμένο χώρο των πυρομαχικών.
Ακολούθησε η έκρηξη και ο δόκιμος με τους δύο στρατιώτες βρέθηκαν εκτός του χώρου που πνίγηκε μέσα σε καπνούς σκόνες και θραύσματα. Ο δόκιμος γύρισε μετά από λίγα δευτερόλεπτα πίσω και βρήκε διαμελισμένο το λοχαγό του σε μια λίμνη αίματος, πεσμένο μπρούμυτα.

Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2019

29η OKTΩΒΡΙΟΥ – ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ



Η 29η Οκτωβρίου είναι ημέρα τιμής στους αγνοούμενους της βάρβαρης εισβολής όπως κηρύχτηκε από την βουλή το 2010. Είναι ημέρα μνήμης απέναντι στους εκατοντάδες (1619 πρίν τις ταυτοποιήσεις) συμπατριώτες μας που κατατάχθηκαν στον μακάβριο εκείνο κατάλογο των ανθρώπων που η τύχη τους δεν εξακριβώθηκε μετά το καλοκαίρι του 1974. Άλλοι ήταν στρατιώτες που αιχμαλωτίστηκαν, άλλοι ήταν άντρες άμαχοι, γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά… Ότι και να ήταν όμως ο καθένας, κάποιοι τους περίμεναν να γυρίσουν, κάποιοι τους περιμένουν ακόμη!

Με βάση διάφορες μαρτυρίες στον κατάλογο των αγνοουμένων υπήρχαν και 611 άτομα που ήταν άοπλοι πολίτες που είχαν συλληφθεί ενώ βρίσκονταν στα σπίτια τους ή σε μέρη όπου είχαν καταφύγει για να προφυλαχθούν από τις μάχες. Οι υπόλοιποι ήταν αιχμάλωτοι αγνοούμενοι που είτε συνελήφθησαν ως αιχμάλωτοι πολέμου και έστω και εάν περιλήφθησαν στον κατάλογο των απελευθερωθέντων δεν ελευθερώθηκαν ποτέ, είτε άτομα που αναγνωρίστηκαν σε φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στον τούρκικο τύπο αλλά οι κατοχικές αρχές δεν είχαν δώσει καμία πληροφορία για την τύχη τους, είτε πρόσωπα που αναγνωρίστηκαν από άλλα πρόσωπα που είχαν ελευθερωθεί αργότερα.

Τόσα χρόνια έχουν περάσει και η τύχη των περισσότερων από αυτούς δεν έχει εξακριβωθεί. Παρόλο που υπάρχουν πολλές αδιάσειστες μαρτυρίες και αποδείξεις ότι αρκετοί αγνοούμενοι βρίσκονταν στην ζωή και κρατούνταν από τον τουρκικό στρατό μετά το τέλος του πολέμου, η Τουρκία αρνήθηκε να συνεργαστεί για να εξακριβωθεί η τύχη αυτών των προσώπων. Έστω και εάν έγιναν εκκλήσεις από πολλούς διεθνείς οργανισμούς τίποτα δεν ήταν ικανό να ευαισθητοποιήσει τους αδιάλλακτους και απάνθρωπους βαρβάρους. Οι τούρκοι είναι λαός με ποινικό μητρώο και οι φωτογραφίες των αγνοουμένων θα είναι εκεί να το αποδεικνύουν για πάντα.

Μετά από τόσα χρόνια όλοι έχουμε υποχρέωση να θυμόμαστε! Οι βάρβαροι ασιάτες  δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο, δεν καταλαβαίνουν από ανθρώπινο πόνο και ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι χρέος όλων μας να είμαστε δίπλα από τις οικογένειες των αγνοουμένων και να καταδικάζουμε τον Αττίλα μέχρι να εξακριβωθεί η τύχη και του τελευταίου ανθρώπου από αυτό τον καταλόγου.

Ως Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ. ευχόμαστε ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των αγωνιστών και των αγνοούμενων που δεν ζουν. Ταυτόχρονα δεν θα σταματήσουμε να απαιτούμε να καταδικαστεί η απάνθρωπη τουρκία για τις πράξεις της αυτές, που είναι ενάντια στην οικουμενική διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ας γίνει επιτέλους μια ολοκληρωμένη διαδικασία για να εξακριβωθούν οι έρευνες που θέλουν κάποιους αγνοούμενους να είναι ζωντανοί. Ας διατηρεί την μνήμη των αγνοουμένων, η Ελληνική και κυπριακή πολιτεία σε εγρήγορση. Ίσως κάποιος από αυτούς να ΖΕΙ, ΙΣΩΣ!



Γραφείο Τύπου
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Το ΟΧΙ, ο Κατσίφας και οι ηρωομάρτυρες του Ελληνισμού



Θυμούμενοι τη σημερινή ημέρα έρχονται στο μυαλό μας ένδοξες εικόνες της Ιστορίας του Ελληνισμού. Το 1940, ο Εθνικός Κυβερνήτης της Ελλάδος, Ιωάννης Μεταξάς, όρθωσε το ανάστημα του απέναντι στις βλέψεις του Μπενίτο Μουσολίνι και αναφώνησε το ιστορικό ΟΧΙ. Έτσι, η Ελλάδα αντιστάθηκε και δοξάστηκε στα βουνά της Πίνδου εκδιώχνοντας τους βαρβάρους.

78 χρόνια μετά, ο Κωνσταντίνος Κατσίφας δολοφονείται άνανδρα από τις αλβανικές αρχές επειδή υψώνει στο χωριό του τη Γαλανόλευκη του σημαία για την επέτειο του ΟΧΙ. Μια θυσία που θύμησε σε όλους μας ότι "τον Έλληνα μόνο μια σφαίρα μπορεί να τον κάνει να λυγίσει". Κι ας σπιλώθηκε η μνήμη του Ήρωα από νενέκια σαν την Προοδευτική Αθήνας που σε συνεδρίες τον χαρακτήριζε ακραίο λόγω κάποιων φωτογραφιών του, χωρίς να φέρει αποδείξεις όταν της το ζητήσαμε.

Και με αφορμή αυτά, ζωντανεύουν μπροστά μας κι άλλοι μεγάλοι ηρωομάρτυρες του Ελληνισμού. Ευαγόρας Παλληκαρίδης, Γρηγόρης Αυξεντίου, Σολωμός Σολωμού, Τάσος Ισαάκ και τόσοι άλλοι. Χύθηκε τόσο αίμα για να περπατάμε ελεύθεροι και υπερήφανοι. Υπερήφανοι που ανήκουμε σε αυτό το Έθνος και ορκισμένοι να πολεμήσουμε όποιον βάλλει εναντίον του.

Συγκρίνοντας τα σύμβολα του Έθνους μας με όσους κυβερνούν τις τελευταίες δεκαετίες δεν μας μένει άλλη επιλογή από την αντίσταση. Αντίσταση σε κάθετι ανθελληνικό. Αντίσταση σε κάθε προδότη που ξεπουλά τη Γη μας. Αντίσταση και στο τέλος θα επικρατήσουμε.

«Μάνα, όταν δεις τα παιδιά μου…Να τους πεις ότι τελευταία φορά με είδες να φιλάω την εικόνα της Παναγίας…Μην κλαις ρε μάνα. Είσαι η Ελλάδα ρε μάνα. Για αυτήν πάω να πολεμήσω. Και θα νικήσω ρε μάνα. Ναι ,θα νικήσω..»




Γραφείο Τύπου      
Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.
Περισσότερα ...

Προεκλογικό βίντεο 2019

Ένωση Κυπρίων Φοιτητών Αθήνας-Πειραιά ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.